ضرورت آموزش زبان قرآن به قرآن با مروری بر شکلیابی و تجربۀ آموزش مستقیم زبان در قرون اخیر | ||
| پژوهش های قرآن و حدیث | ||
| دوره 55، شماره 1، شهریور 1401، صفحه 79-55 اصل مقاله (367.41 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jqst.2022.329520.669808 | ||
| نویسنده | ||
| ابوالفضل خوش منش* | ||
| دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران؛ | ||
| چکیده | ||
| بنابر تعالیم قرآن و اهلبیت، فهم قرآن با قرآن، راه دقیق فهم این کتاب است. روشن است که این روش از فهم معانی مفردات آغاز میشود. مقاله در پی تأکید بر این راه با تبیین ارتباطات میان مفردات و عبارات قرآنی با استفاده از روابط نهفته در اجزای زبان قرآن، و اقتراح تدوین «روشی برای آموزش مستقیم زبان قرآن» است. اغلب این نمونهها را میتوان همگام با آموزش روان خوانی در سنین ابتدایی از طریق تلقین و تکرار برای فعالسازی هوش قرآنی قرآنآموزان و توجه ایشان به «کُنتراستِ»های تفاوتها و استخراج نظم میان اجزای زبان قرآن به کار گرفت. برخی از این راهها عبارتاند از: عبارات تبیینگر، جایگزینی، نظام تقابل مفردات و مفاهیم، قبض و بسط، ترکیب و استیناف، ترادف، استعمالات گوناگون ریشه، تعیین مصداق، سیاق و موقعیت. تأکید مقاله با توجه به محدودیت مجال بر شش راه نخست است. بشر در تجربیات زبانآموزی خود به برخی از این راهها دست یافته که مقاله بر این موضوع نیز مروری فشرده دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| روش آموزش قرآن؛ زبانآموزیِ قرآنی؛ ساختار قرآن؛ فهم قرآن به قرآن؛ نظام جدید آموزش قرآن؛ نظام واژگان قرآنی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 693 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 596 |
||