نقش گروههای نظامی در تحولات خلافت عباسی (300-330ه.ق) بر اساس رویکرد پاتریمونیال وبر (مطالعه موردی سه گروه مصافیان، ساجیان و حجریان) | ||
| پژوهشهای علوم تاریخی | ||
| دوره 14، شماره 1 - شماره پیاپی 29، بهار 1401، صفحه 87-101 اصل مقاله (833.3 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhss.2022.343861.473564 | ||
| نویسندگان | ||
| عباس آداودی جلفائی* 1؛ مسعود وکیلی تنها2 | ||
| 1دانشجوی دکتری تاریخ ایران اسلامی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشآموختۀ دکتری دانشگاه تهران، گروه تاریخ | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش درصدد است تا نقش سه گروه نظامی «مصافیان»، «ساجیان» و «حجریان» در رخدادهای خلافت عباسی طی سالهای 300 تا 330ه.ق. بر اساس رویکرد پاتریمونیال وبر را بررسی نماید و به چگونگی ورود سه گروه مذکور به دستگاه خلافت و نقش آنها در حفظ یا اضمحلال قدرت خلفا و علل هواداری یا سرکشی ایشان از خلفا، پاسخ دهد. با تأسیس دولت عباسی، برخلاف عصر اموی که ساختار نظامی، جنبۀ عشیرتی داشت و بر ارتش شامی متکی بود، این نهاد تأثیرگذار، بر گروههای موسوم به «ابناء»، «موالی» و «زواقیل» تکیه داشت. در آغاز قرن چهارم هجری، گروههای نظامی دونپایه در رویدادهای مربوط به نهاد خلافت، نقش تعیینکنندهای ایفا نمودند که سه گروه «مصافیه»، «ساجیه» و «حجریه» از بقیه برجستهتر بودند و نقش آنها در دوران خلافت «المقتدر»، «القاهر» و «الراضی» بسیار مشهود است. نتایج این نوشتار، حاکی از آن است که سه گروه مذکور، بنا به منافع مالی، رویکردهای متفاوتی در برهههای مختلف اتخاذ میکردند. آنها گاه به هواداری از خلیفه میپرداختند و گاه با دشمنان وی همکاری مینمودند؛ از طرفی وابستگی بیش از حد خلفا به این گروههای نظامی، از یک سو سبب اعطای املاک و دیگر امتیازات به آنها و از سوی دیگر باعث تشتت و چندپارگی قلمروی اسلامی گردید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خلافت عباسی؛ نظامیان؛ مصافیان؛ ساجیان؛ حجریان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,225 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 553 |
||