طرح موازی دعاوی معاهداتی و قراردادی در اختلافات سرمایهگذاری خارجی | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 52، شماره 4، زمستان 1401، صفحه 1651-1676 اصل مقاله (619.35 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2020.292583.2239 | ||
| نویسندگان | ||
| لیلا رضوی طوسی1؛ سید جمال سیفی* 2؛ محسن محبّی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکدة حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. | ||
| 2استاد مدعو دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران؛ دانشیار گروه حقوق بین الملل، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| 3دانشیار، گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکدۀ حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| معاهدات و قراردادهای سرمایهگذاری دو سند حقوقی متفاوت بهمنظور تشویق و حمایت از سرمایهگذاری خارجیاند که امکان همزیستی و حکومت همزمان این دو در قضیة سرمایهگذاری واحد متصور است. در حقوق سرمایهگذاری بینالمللی همزیستی اسناد مذکور با مشکلات اساسی همراه است. به بیان دیگر بهدلیل گستردگی دامنۀ معیارهای چگونگی رفتار با سرمایهگذاران بهخصوص معیار رفتار عادلانه و منصفانه در مواقعی نقض قرارداد، نقض موازین موسع معاهداتی محسوب میشود. در نتیجه با توجه به تمایز شروط حلوفصل اختلافهای مندرج در قرارداد و معاهدۀ سرمایهگذاری و قابلیت اعمال متقارن هریک از شروط مسئلة تداخل صلاحیت مراجع رسیدگی قراردادی و معاهداتی وجود خواهد داشت. مقالۀ حاضر مروری بر شرایطی است که به موجب آن دیوانهای داوری معاهدات سرمایهگذاری همزمان صلاحیت بررسی دعاوی مربوط به نقض قرارداد سرمایهگذاری را دارند. بدینمنظور این مقاله در مقام تحلیل آرای داوری ایکسید از حیث استخراج روش تفسیری مقبول در قضیه است تا معلوم شود که کدامیک از روشهای تفسیری مضیق یا موسع مناسبتر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دعاوی قراردادی؛ دعاوی معاهداتی؛ دیوان داوری ایکسید؛ شرط التزام؛ شرط چندگزینهای؛ شرط حلوفصل اختلاف | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,050 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 997 |
||