تحلیل دلبستگی مکانی در شهر تبریز با بهکارگیری مقیاس شهرهای هوشمند در دوران بیماری کووید 19 | ||
| پژوهشهای جغرافیای برنامهریزی شهری | ||
| مقاله 5، دوره 10، شماره 3، پاییز 1401، صفحه 65-80 اصل مقاله (1.27 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی - کاربردی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jurbangeo.2022.342120.1687 | ||
| نویسنده | ||
| علی زینالی عظیم* | ||
| گروه معماری و شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران | ||
| چکیده | ||
| استفاده از فناوریهای جدید در شهر هوشمند بالأخص در فضاهای شهری روزبهروز بیشتر میشود؛ بااینکه بیشتر این فناوریها بهعنوان نشانهای از پیشرفت در زندگی و روشی برای راحتی زندگی در شهرها موردپذیرش و ستایش قرارگرفتهاند، بااینحال، برخی چنین تصور میکنند که فناوریها، اختلالاتی در شهر محل سکونت آنها ایجاد نموده است. بنابراین در پیادهسازی شهر هوشمند باید نظرات شهروندان و دغدغههای آنها در نظر گرفته شود. پژوهش حاضر توصیفی- تحلیلی با بهرهگیری از ابزارهای پیمایشی در دستیابی به هدف توسعه دلبستگی به مکانهای شهری، در پی پاسخ به این سؤال است که چه ارتباطی میان دلبستگی عاطفی- مکانی که در دو بعد سنتی و فعال مطرح میگردد، با پذیرش فناوریهای هوشمند بالأخص در نمونه موردی پژوهش و جو دارد؟ برای جامعه آماری جمعیت شهر تبریز که برابر ۱۵۹۳۳۷۳ نفر میباشد، حجم نمونه از طریق فرمول کوکران برابر 384 نفر به دست آمد. پایایی سؤالات با آلفای کرونباخ برابر 88/0 شد. برای تحلیل از نرمافزارهای آماری استفادهشده است. یافتهها نشان داد ابعاد فناوریهای نظارتی روزانه، فناوریهای توانمند ساز، فناوریهای نظارت بر Covid-19 و دلبستگی فعال با ضریب تأثیر 412/0، 385/0، 316/0 و 301/0 بیشترین اثرات را بر دلبستگی مکانی با فناوریهای شهر هوشمند داشته است و کمترین تأثیرگذاری مربوط به دلبستگی مکانی سنتی با ارزش 191/0- میباشد. در نتیجه هرچقدر کیفیت فناوریهای نظارتی (سلامتی) و توانمندسازی، فناوری نظارت بر Covid-19 ارتقا داده شود، به همان نسبت نیز میزان دلبستگی در شهر تبریز بهبود خواهد یافت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دلبستگی مکانی؛ شهر هوشمند؛ فناوری جدید؛ Covid-19؛ شهر تبریز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,027 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 531 |
||