تبیین اشکالات تقسیمبندی معقولات اولی و ثانی بر مبنای اصالت وجود و ثمرات هستیشناسانه آن | ||
| فلسفه | ||
| دوره 20، شماره 2 - شماره پیاپی 39، بهمن 1401، صفحه 91-112 اصل مقاله (542.59 K) | ||
| نوع مقاله: علمی -پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jop.2022.341121.1006710 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد دانش نهاد* 1؛ محمد حسن وکیلی2 | ||
| 1استادیار گروه الهیات، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران. | ||
| 2استاد کلام و حکمت، گروه کلام و حکمت، مؤسسه مطالعات راهبردی علوم و معارف اسلام، حوزه مشهد، مشهد ایران. | ||
| چکیده | ||
| تقسیم معقولات به معقول اولی و معقول ثانی یکی از تقسیمات مشهور فلسفی است که در حکمت مشاء و متعالیه با تعبیرات متفاوت مورد قبول قرار گرفته است. این تحقیق با روش کتابخانهای، جمعآوری و تحلیل اطلاعات و مقارنه آرا در پی آن است که نادرستی تقسیم معقولات را اثبات نماید و ثمرات هستیشناسانه چنین اشکالی را برشمارد. بر این اساس ابتدا تقسیمبندی معقولات بر دو مبنای اصالت ماهیه و اصالت وجود مورد بررسی قرار میگیرد پس از آن علل نادرستی تقسیمبندی معقولات تبیین و در نهایت ثمرات هستیشناسانه اشکال به تقسیم معقولات اولی و ثانی بیان میشود. از جمله نتایج تحقیق آن که در پرتوی مابهازا داشتن مفاهیم کلی در عالم کلیات و مجردات و مبنای اصالت وجود تقسیم معقولات به معقول اولی و ثانی ممکن نیست؛ اتحاد ماهوی در حمل جایگاهی سست دارد و مفاهیم وجودی بر اساس ارتباطی که میان آنها برقرار است بر یکدیگر حمل میشود؛ تقسیم امور به واقعی و اعتباری نادرست است و تمام امور به میزان بهرهمندی از وجود دارای واقعیت هستند؛ تقسیم امور به ذاتی و عرضی نادرست است چرا که مبتنی بر اصالت ماهیت است در حالی که بر مبنای اصالت وجود و اعتباری بودن ماهیت جایگاهی برای آن باقی نمیماند؛ تقسیم مرکبات به حقیقی و اعتباری نیز صحیح نیست و تمام مرکبات حقیقی هستند و به عبارت ادق تمام وجودات بسیط هستند؛ ملاک حمل اتحاد و این همانی نیست بلکه ارتباط میان ادراکات وجودی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| معقولات اولی و ثانی؛ اصالت وجود؛ عالم نفس و مجردات؛ مرکب حقیقی و اعتباری؛ حسزدگی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 755 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 575 |
||