تحلیلی روانشناسانه از دو مجموعه داستان قصههای مجید و نیکلا کوچولو | ||
| پژوهش ادبیات معاصر جهان | ||
| دوره 27، شماره 1، مرداد 1401، صفحه 301-324 اصل مقاله (944.61 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jor.2022.338562.2269 | ||
| نویسندگان | ||
| ماندانا صدرزاده* 1؛ ایلمیرا دادور2؛ حمیده فرمانی3 | ||
| 1دانشیار زبان وادبیات فرانسه، دانشکده زبانها و ادبیات خارجی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2استاد زبان وادبیات فرانسه، دانشکده زبانها و ادبیات خارجی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 3دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فرانسه دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف پژوهش حاضر، تحلیل و بررسی روانشناسانۀ شخصیتهای داستانی در قصههای مجید نوشتۀ هوشنگ مرادی کرمانی و نیکلا کوچولو نوشتۀ رنه گوسینی فرانسوی است. در این تحقیق سعی بر آن است که با تکیه بر نظریههای روانکاوی، همچون ساختار ذهن مشتمل بر «نهاد»، «من»، «فرامن»، «منِ ایدهآل»، «ایدهآلِ من» و همچنین همانندسازی به مثابهی مکانیسمی دفاعی، به درکی عمیقتر از شخصیتهای این قصهها برسیم. هریک از این ساختارها مظهر بخشی از دنیای پیچیدۀ ذهن و وجود آدمی هستند. «نهاد»، «من» و «فرامن» شخصیت انسان را شکل میدهند و همواره در حال کشمکش هستند. «نهاد» لذتجوست و «فرامن» به دنبال سرکوب خواستهها و لذتجویی «نهاد». «من» کشمکشهای میان «نهاد» و «فرامن» را کنترل میکند. «من ایدهآل» به مفهوم ارزیابی آگاهانۀ فرد از خویش است، ولی «ایدهآل من» آن بخش از وجود فرد است که میل دارد به آن دست یابد. همانندسازی نوعی مکانیسم دفاعی برای مدیریت تنشهای درونی و بیرونی است. شخصیتهای اصلی این داستانها قابلیت انطباق با این بخشها را دارند و میتوانند معرف کارکردهای اجزای ساختار ذهن باشند. این پژوهش به تحلیل این دو مجموعه داستان بر مبنای این رویکرد اختصاص دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نهاد"؛ من"؛ فرامن"؛ من ایده آل"؛ همانندسازی"؛ قصههای مجید"؛ "؛ نیکلا کوچولو" | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 828 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 863 |
||