بررسی الزامات حقوقی و قانونی برای طراحی الگوی قراردادی مناسب پروژههای EOR/IOR | ||
| مطالعات حقوق انرژی | ||
| مقاله 5، دوره 7، شماره 2، اسفند 1400، صفحه 295-313 اصل مقاله (283.75 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrels.2022.294855.333 | ||
| نویسندگان | ||
| نوید شیدایی آشتیانی1؛ نصرالله ابراهیمی* 2 | ||
| 1دانشجوی دکتری حقوق عمومی دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشیار گروه حقوق خصوصی و اسلامی دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| بررسی وضعیت پیش روی صنعت نفت و گاز کشور دربارة افزایش ظرفیت تولید نفت، بیش از دو راه کلی پیش روی فعالان این صنعت نخواهد گذاشت؛ اول، انجام اکتشافات بیشتر و کشف میادین تازه؛ دوم، افزایش و بهبود ضریب بازیافت نفت از مخازن که در ادبیات نفت دنیا با عناوین“Enhanced Oil Recovery” و “Improved Oil Recovery” شناخته می شوند. افزایش چنددرصدی ضریب بازیافت، می تواند تأثیر شگرفی بر حجم تولید روزانه و درنهایت درآمد نفتی کشور داشته باشد. این مقاله بر آن است تا ضمن تحلیل و بازنمایی جایگاه این بحث در نظام قانونی و قراردادی کشور، به ویژه الگوی جدید قراردادهای نفتی ایران (IPC)، به ارائة پیشنهادهایی برای ایجاد یک بستر قراردادی مناسب دربارة این گونه پروژه ها بپردازد. بررسی نظام حقوقی کشور و الگوهای قراردادی مورد استفاده (بیع متقابل و الگوی اخیر قراردادهای نفتی کشور)، گویای آن است که این قراردادها به تنهایی پاسخگوی اقتضائات و ریسک های این میادین نیست. گمان می رود پیشنهادهای ارائه شده در این پژوهش، می تواند به عنوان شرایط عمومی حاکم بر قراردادهای این حوزه عمل کرده و تأمین کنندة منافع کشور در این قراردادها باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اصول حاکم؛ افزایش ضریب بازیافت؛ بهبود ضریب بازیافت؛ ریسک ها؛ IPC.. | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,172 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 866 |
||