بهینهسازی مصرف انرژی در ساختمانها با استفاده از سیستم زمینگرمایی عمودی (منطقۀ مطالعاتی: استان تهران) | ||
| فصلنامه سیستم های انرژی پایدار | ||
| دوره 1، شماره 1، زمستان 1400، صفحه 15-31 اصل مقاله (1.72 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ses.2021.88225 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین یوسفی* 1؛ آرش کارگرزاده2؛ فاطمه جوانشیر2؛ محمد منتظری2 | ||
| 1دانشیار، گروه انرژیهای نو و محیط زیست، دانشگاه تهران، تهران | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه انرژیهای نو و محیط زیست، دانشگاه تهران، تهران | ||
| چکیده | ||
| استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر برای افزایش امنیت انرژی در کشورها، کاهش آلودگیهای محیط زیستی و ایجاد توسعۀ پایدار مدتها است که در رأس توجه پژوهشگران است. این انرژیهای پاک شامل استفاده از انرژی خورشیدی، بادی، آبی، زیستتوده، هیدروژن، جزر و مد و زمینگرمایی است. ساختمانها به عنوان یکی از مصرفکنندگان بزرگ انرژی و تولیدکنندگان بزرگ کربن دیاکسید، نیاز به حرکت به سمت توسعۀ پایدار دارند. ساختمان سبز یا ساختمان پایدار طرحی نوین است که هدف از آن بهینهسازی مصرف انرژی و کاهش آلایندگی ساختمانها با استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر است. این تحقیق در نظر دارد که استفاده از سیستم زمینگرمایی را برای کاهش مصرف انرژی و تولید کربن دیاکسید در ساختمانهای استان تهران بررسی کند. در همین راستا، ساختمان دانشکدۀ علوم و فنون نوین دانشگاه تهران، واقع در استان تهران، به عنوان منطقۀ مطالعاتی انتخاب شده است. برای طراحی و مدلسازی سیستم زمینگرمایی برای ساختمان مورد نظر، از نرمافزار Designbuilder استفاده میشود. تخصص این نرمافزار در مدلسازی سیستمهای انرژی برای ساختمانها است و یک ابزار قدرتمند در مدلسازی ساختمان سبز است. نتایج تحقیق در این مقاله نشان میدهد استفادۀ سیستم زمینگرمایی برای تأمین نیاز حرارتی ساختمان، سبب حذف مصرف گاز طبیعی در ساختمان میشود. همچنین، با استفاده از پمپ حرارتی زمینگرمایی، برای تأمین نیاز سرمایش و گرمایش، مصرف الکتریسیته به میزان 89/77 مگاوات ساعت در سال کاهش یافته و تولید کربن نیز به میزان 83/20 تن در سال کاهش مییابد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| انرژی تجدیدپذیر؛ انرژی زمینگرمایی؛ توسعهپایدار؛ ساختمان سبز؛ نرمافزار Designbuilder | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,421 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,030 |
||