اصل 139 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در آئینة آرای داوری بینالمللی و تحفظهای ایران در معاهدات سرمایهگذاری | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 54، شماره 1، بهار 1403، صفحه 203-234 اصل مقاله (643.37 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2022.344183.3096 | ||
| نویسنده | ||
| سید جمال سیفی* | ||
| دانشیار گروه حقوق بینالملل، دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران؛ داور دیوان دعاوی ایران-ایالات متحده. | ||
| چکیده | ||
| اندیشة حمایت از منافع عمومی با درج مقررات خاص در قراردادهای خصوصی یا معاهدات بینالمللی در برخی نظامهای حقوقی پذیرفته شده است. مقررات راجع به صدور مجوز در اصل 139 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در صلح دعاوی راجع به اموال عمومی و دولتی یا ارجاع این دعاوی به داوری از این قسم است. رویة داوری بینالمللی چهل سال اخیر حاکی از آن است که بهجز در موارد تصریح به رعایت اصل 139 در قرارداد، مراجع داوری اعتنائی به محدودیتهای اصل 139 نکردهاند. اشارات صریح یا ضمنی به لزوم رعایت اصل 139 قانون اساسی در مادهواحدة اسناد تصویب معاهدات سرمایهگذاری دوجانبه نوعی اقدام به تحفظ یکجانبه از سوی یکی از طرفین معاهده است. در غیاب تصریح به ضرورت اخذ مجوز اصل 139 در متن معاهده، در معاهدات دوجانبه اصل محترم شمردن تمامیت معاهده مطلقاً حاکمیت دارد. این نگرانی وجود دارد که تجربة ناموفق استناد اشخاص حقوقی حقوق عمومی ایرانی به ایرادهای مبتنی بر اصل 139 در داوریهای تجاری بینالمللی در آینده در حوزه داوریهای سرمایهگذاری نیز تکرار شود. ازاینرو تأملی جامع در این زمینه ضروری بهنظر میرسد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اصل 139 قانون اساسی؛ تصویب معاهدات؛ داوری بینالمللی؛ تحفظ در معاهدات دوجانبه؛ سرمایهگذاری خارجی؛ مجوز اصل 139 | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,066 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,379 |
||