مبانی وحی شناختی و قرآنشناختی شاه نعمتالله ولی | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| دوره 54، شماره 2، اسفند 1400، صفحه 474-453 اصل مقاله (292.06 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2021.319890.630168 | ||
| نویسندگان | ||
| قوام میرحسینی1؛ ناصر محمدی* 2؛ حسن عباسی حسین آبادی2؛ مرضیه اخلاقی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری رشتۀ فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه پیام نور | ||
| 2دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه پیام نور | ||
| 3دانشیار گروه فلسفه و کلام دانشگاه پیام نور | ||
| چکیده | ||
| اُنس دیرینه و فراوان شاه نعمتالله ولی با قرآن و بهکارگیری گستردۀ آیات قرآن در آثار وی، نگارنده را برآن داشت تا با طرح سؤال از مبانی قرآنشناختی و وحیشناختی شاه به خوانش این مبانی که مواجهه او با قرآن را تحت تأثیر خود قرار داده است، بپردازد. این مقاله با روش توصیفی و با تحلیل محتوای آثار منظوم و منثور شاه، مبانی قرآنشناختی او را در دو گروهِ مبانی ناظر به متن و مبانی ناظر به فهم، تحقیق و تحلیل نموده است. مهمترین مبانی متن شناختی شاه عبارتاند از: نگاه معرفتشناسانه به وحی که ظهور علم حق و نزول معانی عقلی مجرد در لباس محسوس است؛ وحی گشایش و مکاشفۀ روحی است؛ قطبیت ظاهر و هم باطن قرآن و تفاوت علوم مستنبَط از هر کدام؛ اتحاد قرآن و انسان کامل و عینیت سخن رسول و وحی و همچنین تلقی رمزی و اشاری از الفاظ قرآن، از دیگر مبانی متنشناختی شاه است. اما مبانی ناظر به فهم قرآن، از دیدگاه شاه ولی عبارت است از: لزوم ایمان قلبی برای وصول به باطن و اسلام برای درک ظاهر قرآن؛ اختصاص تأویل ظاهر متشابهات به قطب زمان؛ تدبّر در قرآن، نزول آن بر دل و اتصاف به احکام آیات است و همچنین ضرورت استفاده از احادیث پیامبر(ص) و ائمه(ع) و کاربست یافتههای عرفان نظری در فهم و تفسیر آیات از دیگر مبانی فهم قرآن است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تدبر در قرآن؛ تفسیر ظاهر و باطن؛ شاه نعمتالله ولی؛ مبانی فهم و تفسیر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 916 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 951 |
||