مسیح پائول ساموساتا؛ حقیقتی سرکوب شده در تاریخ | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| دوره 54، شماره 2، اسفند 1400، صفحه 366-351 اصل مقاله (243.83 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2022.335999.630292 | ||
| نویسندگان | ||
| نیلوفر سلمانی* 1؛ قربان علمی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری رشته ادیان و عرفان تطبیقی، دانشگاه تهران | ||
| 2دانشیار گروه ادیان وعرفان تطبیقی، دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| مسیح شناسی پائول ساموساتا یکی از مسیح شناسی هایی است که در قرن سوم میلادی توسط سینود انطاکیه به دلیل تأکید بر انسانیت صرف عیسی و نفی الوهیت جوهری و ازلی بودن مسیح، محکوم به بدعت شد. این مسیح شناسی حول سه محور مسیح تاریخی، انسان خداگونه و پیامبر نجات بخش قرار دارد و بیانگر این مهم است که عیسی که همانند انسان های دیگر متشکل از روح و بدن است، لیکن متعالیتر، و در نقطه ای از تاریخ از مریم متولد شد، با تکامل و پرورش اخلاقی خود، شایستگی فیض فرزندی خدا را پیدا کرد و به مقام یک پیامبر و مسیحای موعود که از پیش در نقشۀ نجات خدا طراحی شده بود، دست یافت و با مرگ خویش برای نجات انسانها و تسخیر گناه اولیۀ آدم با ارادۀ خدا وحدت یافت. نگارنده بر آنست که با نگاهی به مسیحیت سالهای اولیه، از یک سو میتوان این تئوری را مطرح ساخت که مسیحشناسی پائول ساموساتا که بیشترین قرابت را با مسیحیت اولیه دارد، احیاگر سنت فکری عیسی و اندیشۀ مسیحیان اولیه که عیسی را انسانی صرف می دانستند، می باشد و از سوی دیگر در تقابل با مسیح شناسی لوگوسی-کیهانی کاتولیکی است که قائل به الوهیت و انسانیت توأمان عیسی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| انطاکیه؛ دیدگاه ابیونی؛ دیدگاه پائولی؛ مسیحشناسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,369 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 837 |
||