نگرش وجودی به حیات دنیا در فلسفهی صدرا | ||
| فلسفه و کلام اسلامی | ||
| دوره 54، شماره 2، اسفند 1400، صفحه 424-407 اصل مقاله (444.62 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jitp.2022.317184.523256 | ||
| نویسندگان | ||
| زینب کریمی قدوسی1؛ عبداله صلواتی2؛ قاسم علی کوچنانی* 3 | ||
| 1دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی گرایش حکمت متعالیه دانشگاه تهران | ||
| 2دانشیار دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی؛ | ||
| 3دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| حیات یکی از مهمترین و بنیادیترین مسائل فلسفی است که فیلسوفان هماره به واکاوی آن پرداختهاند. تحلیل حیات دنیا از دیدگاه ملاصدرا باید در چارچوب فلسفه وی و نگرش وجودی او به عالم هستی صورت پذیرد تا تبیینی جامع و دقیق بهدست آید. حیات در فلسفهی صدرا مساوق وجود و ساری در هر شی و امری مشکک است که در هر مرتبه ظهور و بروزی متفاوت دارد و دنیا ظهور وجود و حیات در پایینترین مرتبه آن است. در نگرش وجودی ملاصدرا به عالم هستی، دنیا شأنی از شئون حق تعالی و مرتبهای ضروری از مراتب هستی است. اصول مهم حکمت متعالیه همچون وحدت تشکیکی وجود و حرکت وجودی اشتدادی در تبیین حقیقت حیات دنیا از منظر ملاصدرا نقش مهمی را ایفا میکنند. بر این اساس حیات دنیا نه تنها باطل نخواهد بود بلکه شانی از واجب تعالی است که با حرکت اشتدادی به سوی کمال خود سیر میکند. گفتنی است این مقاله حیات را در دو نظام وحدت تشکیکی و وحدت شخصی وجود به روایت ملاصدرا مورد واکاوی قرار داده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حرکت وجودی؛ حیات؛ دنیا؛ وحدت تشکیکی؛ وحدت شخصی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 893 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 948 |
||