عیارسنجی رویکرد سکوتگرا در برابر انگارۀ اتحاد عاقل و معقول | ||
| فلسفه و کلام اسلامی | ||
| دوره 54، شماره 2، اسفند 1400، صفحه 268-253 اصل مقاله (249.95 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jitp.2022.319360.523264 | ||
| نویسنده | ||
| محمدرضا ارشادی نیا* | ||
| دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه حکیم سبزواری | ||
| چکیده | ||
| مسئله اتحاد عاقل و معقول از مسائل دیرپا در فلسفه الهی است، اما با مبانی پیشصدرایی دچار چالشهایی است که خردهگیران را وادار به واکنش منفی نموده است. صدرالمتألهین به تحلیل و تثبیت این مسئله نفیس با روش و مبانی ویژه حکمت متعالیه همت گماشته و حکمای پساصدرایی نیز با حساسیت تمام به ادله او نگریسته و ادله دیگری بر آن افزودهاند. مقالهای با ادعای حصر ادله صدرا در سه دلیل و گزارش تحریفی از آنها، ایرادهایی را بر آنها و بر سایر ادله موافق و مخالف تدارک دیده و با ادعای حصر ادله در احصاء خود، به فرجام سکوت تکلیف کرده است. نگاه تبیینی به ادله و مبانی صدرالمتألهین و بررسی ایرادهای مقاله، نشان میدهد خدشهها و تکلیف عقل به سکوت، بیبنیاد است. این واکاوی به نقد ایرادهای مرتبط به برهان تضایف بر اتحاد پرداخته و اثبات کرده گزارش آن مقاله از این برهان نادرست و ایرادهایش ناموجه است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اتحاد عقل و عاقل و معقول؛ برهان تضایف؛ اتحاد حقیقت و رقیقت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 628 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 691 |
||