نقش رویه بعدی در تفسیر معاهدات مؤسس سازمانهای بینالمللی | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 52، شماره 1، بهار 1401، صفحه 1-23 اصل مقاله (453.43 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2018.251597.1665 | ||
| نویسندگان | ||
| عباسعلی کدخدایی1؛ احسان شهسواری* 2 | ||
| 1استاد گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2استادیار گروه حقوق، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران | ||
| چکیده | ||
| براساس مواد 31 و 32 مشترک کنوانسیونهای 1969 و 1986 در خصوص حقوق معاهدات، رویة بعدی اطراف یک معاهدة بینالمللی، عنصری معتبر در تفسیر آن معاهده خواهد بود. اساس هدایت سازمانی بینالمللی در مسیری حقوقی و مطلوب به کارکردهای آن سازمان، خود سند مؤسس است. با این حال، رشد و توسعة یک سازمان بینالمللی و کارکرد مطلوب آن، مستلزم قرائتی نوین از سند مؤسس در پرتو رویة بعدی آن سازمان است. باور ما این است که رویة بعدی اعضای سند مؤسس سازمان، رویة بعدی ارکان سازمان و نیز ترکیبی از دو رویة نامبرده میتواند مفید قرائتی اصیل و منطبق بر زمان از مفاد سند مؤسس سازمان باشد. بند 3 مادة 27 منشور ملل متحد و نیز بند 1 مادة 12 همان سند، چنین تحولی را به خود دیده است. رویة قضایی بینالمللی، یافتههای کمیسیون حقوق بینالملل و دکترین حقوقی مؤید چنین اثری برای رویة بعدی در تفسیر منشور ملل متحد است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تفسیر معاهدات؛ رویه بعدی؛ رویه عمومی؛ رویه مستقر؛ سند مؤسس سازمان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,475 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 972 |
||