وحدت هلال خصیب در حکومت پادشاهی عراق (1958-1921م) اهداف، طرحها و موانع | ||
| پژوهشهای علوم تاریخی | ||
| دوره 13، شماره 3، پاییز 1400، صفحه 81-104 اصل مقاله (1.23 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhss.2021.321009.473381 | ||
| نویسندگان | ||
| شکرالله خاکرند1؛ سیاوش یدالهی* 2 | ||
| 1دانشیار گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 2دانشآموخته کارشناسی ارشد تاریخ عمومی جهان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز | ||
| چکیده | ||
| یکی از برجستهترین طرحهای وحدت عربی پس از جنگ جهانی اول، طرح اتحاد هلالالخصیب بود که کشورهای عراق، اردن، سوریه، فلسطین و لبنان را دربرمیگرفت. پس از برپایی حکومت پادشاهی عراق، ملک فیصل و ناسیونالیستهای پیامآور وحدت عربی این برنامه را دنبال کردند، ولی باوجود کوششهای حاکمان عراق این طرح با ناکامی روبهرو شد. پرسش اصلی این پژوهش این است که چرا طرح وحدت هلال خصیب با ناکامی روبرو شد؟ فرضیه پژوهش بر این امر استوار است که اگرچه حاکمان عراق تلاش فراوانی برای تحقق وحدت عربی انجام دادند، ولی به علت مخالفت از داخل، رقابت کشورهای عرب با یکدیگر و مخالفت قدرتهای بزرگ این طرح تحقق نیافت. این پژوهش با تحلیل اطلاعات کتابخانهای نشان میدهد مجموعهای از انگیزههای ایدئولوژیک، ژئوپلیتیک و اقتصادی به همراه مشکلات داخلی و مسائل خارجی حکومت پادشاهی عراق را بهسوی وحدت عربی سوق داد. ملک فیصل، نوری سعید، نخستوزیر عراق و نایبالسلطنه عبدالاله مهمترین کسانی بودند که در راستای وحدت هلالخصیب تلاش کردند، اما به علت شرایط ناهمگون داخلی کشورهای عربی، رقابت آنها بر سر کسب رهبری جهان عرب، رقابت بریتانیا و فرانسه دو بازیگر اصلی خاورمیانه عربی با یکدیگر و ترس این دو از شکلگیری یک کشور نیرومند عرب در منطقه، طرح وحدت هلالخصیب شکست خورد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| وحدت عربی؛ هلال الخصیب؛ عراق؛ ملک فیصل؛ نوری سعید؛ عبدالاله | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,882 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 819 |
||