رفتار مجرمانه، از غایتانگاری حکمت عملی سنت تا مکانیسمانگاری مدرن | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 52، شماره 2، تابستان 1401، صفحه 709-727 اصل مقاله (379.2 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2021.308137.2525 | ||
| نویسندگان | ||
| عباس منصور آبادی1؛ سیدسعید موسوی اصل* 2 | ||
| 1دانشیار، گروه حقوق، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 2استادیار، گروه حقوق، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| تبیین رفتار انسانی در حکمت عملی سنت براساس دیدگاهی غایتانگار صورت میگیرد، بهگونهای که از ارسطو تا حکمای اسلامی، در عین تفاوت دیدگاهی که در این زمینه دارند، افعال انسانی را معطوف به غایات کمالی در نظر میگیرند و از آنجا که صورت و حقیقت رفتار را به غایت آن باز میگردانند، بر مبنای غایت رفتار و با رویکردی هنجاری به حسن و قبح آن حکم میکنند. این در حالی است که با آغاز دورۀ مدرن بستر تبیین رفتار انسان، به رویکرد مکانیستی تحول مییابد و این تغییر رویکرد در فلسفۀ دکارت بهطور جدی ظاهر میشود و با هابز بسط مییابد و با اسپینوزا به اوج خود میرسد. در مکانیسمانگاری مدرن، رفتار انسانی در چارچوب مکانیسم ضروری و علی نیروهای (امیال) حاکم بر آن تبیین میشود. بر این اساس تبیین رفتار مجرمانه از غایتانگاری حکمت عملی سنت به تلقی رفتار مجرمانه بهمثابۀ زنجیرهای از روابط علی و ضروری مکانیسم طبیعت انسانی تغییر رویکرد میدهد. این تغییر رویکرد، زمینۀ آغازین تحقق هویت اقتصادی جرم در دوران جدید است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اخلاق مدرن؛ حکمت عملی؛ رفتار مجرمانه؛ غایتانگاری؛ مکانیسمانگاری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 818 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 574 |
||