باز پژوهشی در ارکان ماهوی احسان از منظر فقه امامیه و نظام حقوقی ایران | ||
| فقه و مبانی حقوق اسلامی | ||
| دوره 54، شماره 1، شهریور 1400، صفحه 92-73 اصل مقاله (385.81 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jjfil.2021.322096.669151 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدرسول آهنگران* 1؛ لقمان رضانژاد2 | ||
| 1استاد پردیس فارابی دانشگاه تهران | ||
| 2پژوهشگر حوزه علیمه قم، دانشجوی دکتری فقه و حقوق خصوصی | ||
| چکیده | ||
| قاعده احسان، مسقط ضمان است؛ به همین جهت شناخت ماهیت آن، برای انطباق مصادیق و موضوعات فقهی و حقوقی از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ تا زیاندیده به صرف صدور عمل نیکو از سوی عامل، غیر محقّ محسوب نشود و حقّی از وی پایمال نشود. این پژوهش با روش تحلیلی توصیفی و مطالعه کتابخانهای، ارکان ماهوی احسان را بررسی کرده است و در نهایت ارکان ششگانهای را برای آن شناسایی کرده است که عبارتند از: 1. احسان به غیر؛ 2. جلب منفعت یا دفع ضرر؛ 3. قصد احسان در اقدام به عمل؛ 4. عدم استحقاق احسانشونده به احسان؛ 5. عدم تعیین اجرت و اخذ آن؛ 6. دور بودن عمل از هرگونه قبح و سوء. بنابراین اگر عمل انجام شده دارای ارکان مذکور نباشد یا پس از تحقق عمل، خللی به ارکان مذکور وارد آید، مشمول قاعده مذکور نخواهد بود و واضح است که اثر اسقاط ضمان در فرض بروز خسارت را نیز در بر نخواهد داشت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ارکان ماهوی احسان؛ اسقاط ضمان؛ قاعده احسان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 682 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 796 |
||