ارزیابی روشهای تنظیمگری تبلیغات دارویی | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 53، شماره 1، بهار 1402، صفحه 21-41 اصل مقاله (561.53 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2020.301201.2392 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا ابراهیمی* 1؛ هدی غفاری2 | ||
| 1دانشجوی مقطع دکتری حقوق عمومی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار، گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| تنظیمگری تبلیغات دارویی بهواسطۀ تأثیرگذاری دارو بر ایمنی و سلامت عمومی جامعه، مداخلۀ دولت و روشهای سامانبخشی آن را مهم کرده است. پویایی صنعت دارویی در کنار تمایز بین داروهای تجویزی و غیرتجویزی، همچنین محیطهای تبلیغاتی دوگانه (عمومی یا حرفهای) سبب دشوار شدن تنظیم مقررات تبلیغاتی در این حوزه شده است باشد. هرچند امروزه، دولتها با همکاری دیگر بازیگران فعال عرصۀ اقتصادی و اجتماعی امر تنظیمگری را سامان میدهند، در تنظیمگری محصولات سلامت بهعلت ارتباط مستقیم با سلامت شهروندان، دولتها باید نقش نظارتی بر سایر نهادهای تنظیمگر داشته باشند. ازاینرو در این مقاله ضمن تشریح تکلیف کلی دولت به تنظیمگری، با روش کیفی و راهبرد توصیفی، سازوکار کشورهای مختلف در سطح ملی و بینالمللی در حوزۀ تبلیغات دارویی بررسی شده است. سرانجام، در پاسخ به نقش دولت در تنظیمگری تبلیغات دارویی میتوان گفت با وجود روشهای مختلف، دولتها تلاش میکنند با ایفای نقش قاعدهگذاری، حتی در نظامهای خودتنظیمی، بر این صنعت نظارت داشته باشند تا ضمن حفظ منافع اقتصادی دارو از سلامت عمومی جامعه نیز پاسداری کنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تبلیغات دارویی؛ تنظیمگری؛ دولت؛ سلامت عمومی؛ محصولات سلامت؛ نهادهای تنظیمگر. | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,087 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,224 |
||