بررسی تطبیقی مبنای مسئولیت مدنی در تصادفات وسایل نقلیۀ خودران | ||
| مطالعات حقوق تطبیقی | ||
| دوره 12، شماره 2، دی 1400، صفحه 523-543 اصل مقاله (586.7 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcl.2021.320449.634169 | ||
| نویسندگان | ||
| نوید رهبر* 1؛ سبحان دهقانپور فراشاه2 | ||
| 1استادیار دانشکدة حقوق دانشگاه شهید بهشتی | ||
| 2دانشآموختۀ کارشناسی ارشد حقوق تجارت بینالملل دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| پیشرفت فناوریهای خودکار در جهت تولید وسایل نقلیۀ خودران، روزافزون و توقفناپذیر است. ورود، تولید، توزیع و استفاده از اینگونه وسایل نقلیه میتواند چالشهایی حقوقی را برای سیاستگذاران، قانونگذاران، دادگران، تولیدکنندگان و مصرفکنندگان بههمراه داشته باشد. یکی از چالشهای محتمل استفاده از وسایل نقلیۀ خودران، مسئولیت مدنی در تصادمات است. چنانچه استفاده از وسیلۀ نقلیۀ خودران به تصادفات جادهای، دریایی و یا هوایی منجر شود، مسئولیت مدنی متوجۀ چه شخص یا اشخاصی است؟ آیا تولیدکنندگان مسئولیت دارند؟ مبنای مسئولیت مدنی ایشان چیست؟ درصورتی که وسیلۀ نقلیه سطوح پایینی از خودرانی را داشته باشد، میتوان متصدی را در اکثر مواقع مسئول تصادفات دانست؛ اما زمانی که سطوح بالای خودرانی، نقش متصدی را در هدایت وسیلۀ نقلیه کاهش دهد، تولیدکنندگان را میتوان با توجه به تقصیر ایشان در ایفای وظایف خود مسئول دانست. نظر به فقدان معیار مناسبی برای سنجش تقصیر تولیدکنندگان، بهنظر میرسد مسئولیت مطلق مبنای مناسبی برای تعیین شخص مسئول باشد. تحقیق حاضر با توسل به تازهترین پژوهشهای حقوقی در کشورهای پیشرو در این فناوری، ازجمله ایالات متحدۀ امریکا و برخی کشورهای اروپایی و نیز بنابر حقوق داخلی، کارایی مبانی مسئولیت مدنی موجود را سنجیده، در پی فراهم آوردن ادبیاتی حقوقی و طرح پرسشهایی دقیق در راه تبیین الزامات مبنایی حوزۀ مسئولیت برای استفاده از این فناوری بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ارکان مسئولیت مدنی؛ تقصیر؛ فناوری خودکار؛ مسئولیت تولیدکنندگان؛ مسئولیت متصدی؛ مسئولیت مطلق؛ هوش مصنوعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,606 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,200 |
||