واقعگرایی در عکاسی: از ادراکی تا علمی | ||
| نشریه هنرهای زیبا: هنرهای تجسمی | ||
| مقاله 5، دوره 27، شماره 3، پاییز 1401، صفحه 47-54 اصل مقاله (391.57 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfava.2021.330843.666797 | ||
| نویسنده | ||
| کیهان ولی نژاد* | ||
| عضو هیأت علمی گروه ارتباط تصویری، دانشکده هنرهای تجسمی، دانشگاه هنر، شیراز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مقولهی واقعگرایی در عکاسی قدمتی به درازای خودِ تاریخ عکاسی دارد. همواره عکاسان، نظریهپردازان، فیلسوفان، نشانهشناسان و دیگران در خصوص این موضوع به شکل مستقیم یا غیرمستقیم سخن گفتهاند. با این حال، با توجه به مبتنی بودن عکس بر امر واقع، این موضوع همچنان گشوده و قابلبحث باقی مانده است. واقعگرایی، در تعریف فلسفیاش به معنای تأیید وجود هستیهای مستقل از اندیشه و احساس انسان است. خود فرایند عکاسی محل مناسبی برای بروز و ظهور این تفکر میباشد. عکس بنا بر ماهیت واقعگرایانهاش دو دریچه را به سوی جهان هستی میگشاید: یکی در ادامهی تجربهی دیداری ما، اما با پیش نهادن احتمالات گوناگون، دیگری در ادامهی آگاهی و دانشمان. در این مقاله، با شرح انواع واقعگرایی فلسفی (واقعگرایی ادراکی، مفهومی و علمی) سعی میشود تا مصادیق دو نوع آن (ادراکی و مفهومی)، به فراخور موضوع مقاله، در عکاسی دنبال شده و آرای موافق و مخالف نظریهپردازان و منتقدین گوناگون به شکل تطبیقی مورد تحلیل قرار گیرد. در پایان، با بررسی رویکرد واقعگرایی علمی در عکاسی و تحلیل توانایی این رسانه از منظر شناختشناسی، به این نتیجه خواهیم رسید که عکاسی واقعگرا امکان تبدیل واقعیت به نظریه و برعکس را داشته و نیز نقطهی تلاقی واقعگرایی ادراکی، انتقادی و علمی میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واقعگرایی ادراکی؛ واقعگرایی علمی؛ شفافیت؛ شناختشناسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,626 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 919 |
||