آسیبشناسی آموزش در کارگاههای معماری با رویکردی سازندهگرا به ماهیت دانش طراحی | ||
| نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی | ||
| دوره 25، شماره 4، زمستان 1399، صفحه 43-54 اصل مقاله (757.38 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfaup.2021.322741.672619 | ||
| نویسندگان | ||
| رویا صادقی فرشته1؛ امید دژدار* 2؛ سارا جلالیان2؛ حسین اردلانی3 | ||
| 1استادیار گروه معماری موسسه آموزش عالی عمران و توسعه،همدان،ایران | ||
| 2استادیارگروه معماری،دانشکده هنرومعماری،واحدهمدان،دانشگاه آزاداسلامی،همدان،ایران | ||
| 3استادیار گروه فلسفه هنر، دانشکده هنر و معماری، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| این مقاله رویکردی سازندهگرا به ماهیت دانش طراحی دارد و با تاکید بر یادگیریسازندهگرا به بررسی آموزش در کارگاههای معماری و آسیبشناسی شیوة مرسوم در کارگاه معماری میپردازد. سوال این تحقیق عبارت است از، چگونه میتوان با تحلیل ماهیت دانش طراحی، چهارچوبی جهت آسیبشناسی آموزش کارگاهی تبیین نمود؟ روش تحقیق این مقاله نظریه زمینهای است که برای افزایش اعتبار پژوهش، گردآوریدادهها با استفاده از اجماع سه شیوه (منابع و مستندات معتبر، مصاحبه با اساتید و مطالعة میدانی از کارگاههای معماری) انجام میشود. تحلیل دادهها نشان داد که یادگیری سازندهگرا رویکردی مناسب برای آموزش در کارگاههای طراحی است زیرا که دانش طراحی باید ساخته شود و قابل انتقال نیست. برای طراحی، دانشی از پیشتعیین شده وجود ندارد، بلکه دانش طراحی در حین فرآیند طراحی بر اساس عوامل مختلفی که وجود دارد، همزمان با طراحی ساخته میشود. از اینرو در کارگاههای طراحی باید به دنبال ساخت دانش باشند، که از آسیبهای مهم در کارگاهها، در حین انجام دادن تولید میشود. از عوامل مهم در ساخت دانش طراحی کارگروهی و تعامل بین اعضای گروه است، نبود کارگروهی موثر در کارگاههای طراحی از کاستیهای آن محسوب میشود. در ارزیابی نهایی، عدم توجه به تواناییهای فردی، مقایسه نهایی هر شخص با بقیه دانشجویان کارگاه از آسیبهای این محیطها میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دانش طراحی؛ کارگاه معماری؛ یادگیری سازندهگرا؛ آموزش معماری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,165 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,531 |
||