ساخت اجتماعی وضع سیاست ارتقای اعضای هیأت علمی در دانشگاه | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| دوره 7، شماره 4، 1400، صفحه 9-28 اصل مقاله (421.83 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2021.84820 | ||
| نویسندگان | ||
| عباس عباس پور* 1؛ کیوان مرادی2 | ||
| 1استاد مدیریت دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| 2دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مسئله اصلی پژوهش حاضر این بود که به رغم مطالعاتی که تاکنون پیرامون تحلیل سیاست ارتقای اعضای هیأت علمی انجام گرفته، اما به نحوه تفسیر، ترجمه و وضع این سیاست در دانشگاهها کمتر توجه شده است. لذا، پرسش اصلی ما این بود که اساساً سیاست ارتقاء اعضای هیأت علمی در دانشگاهها چگونه وضع میشود؟ روش پژوهش از نوع مطالعه موردی کیفی بود. دادههای پژوهش از طریق مصاحبه با 12 کنشگر سیاستی دانشگاهی از یکی از دانشگاههای دولتی سطح یک به دست آمد و با استفاده از روش مارپیچ کرسول، تحلیل و در نهایت با کاربست تئوری وضع سیاست بحث و استنتاج از آن به دست آمد. یافتهها نشان داد که با وجود این که در دهههای اخیر سیاست ارتقاء اعضای هیأت علمی متأثر از گفتمان کاربردیسازی آموزش عالی و ایده دانشگاه درآمدزا، وجه عملکردمحوری را بر فضای کار اعضای هیأت علمی حاکم ساخته و معنای ارتقاء را در قالب میزان ارزش اقتصادی قابل اندازهگیری مفهومسازی کرده است، اما کنشگران سیاستی درون دانشگاه، با خوانشها، تفسیرها و ترجمههایی که از این سیاست داشتهاند، موجب تعدیل اثرات سرازیر شدن آن به درون دانشگاهها شدهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| وضع سیاست؛ سیاست ارتقاء؛ بافتار سیاستی؛ کنشگران سیاستی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,166 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 831 |
||