تبیین مفهوم عدالت فضایی در اجرای طرحهای جامع شهری (نمونۀ موردی: شهر گلپایگان) | ||
| پژوهشهای جغرافیای برنامهریزی شهری | ||
| مقاله 5، دوره 9، شماره 4، زمستان 1400، صفحه 981-1008 اصل مقاله (579.1 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی - کاربردی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jurbangeo.2021.320480.1478 | ||
| نویسندگان | ||
| اعظم افشارنیا1؛ اسفندیار زبردست* 2؛ مرتضی طلاچیان3 | ||
| 1دانشجوی دکتری شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 2استاد شهرسازی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 3گروه شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| یکی از مشکلات مشهود در برنامهریزی شهری در ایران، ارائهنشدن الگوهای مؤثر در زمینۀ کاهش نابرابریهای موجود شهری و ترویج عدالت فضایی است. تبیین مفهوم عدالت فضایی در شهر و کاربردیکردن آن میتواند به برنامهریزی شهری کمک شایانی داشته باشد. پژوهش حاضر به بررسی عدالت فضایی در اجرای طرحهای توسعه در شهر گلپایگان میپردازد. پژوهش از نوع کاربردی است و گردآوری اطلاعات با استفاده از روش میدانی (مصاحبه و پرسشنامه) صورت گرفته است. تجزیه و تحلیل یافتهها با استفاده از آزمون تی تکنمونهای و فریدمن انجام شده است. شاخصهای عدالت فضایی با استفاده از تحلیل ثانویه در مفاهیم برابری و مساوات، تنوع فضایی، منافع عام، آزادی و مشارکت مردمی، شفافیت، تفاوت، سازش و عمومیتداشتن بررسی شده است. نتایج بررسی طرحها نشان میدهد معیارهای عدالت فضایی این طرحها در سطح پایینی قرار دارند و شاخصهای عدالت فضایی در طرح جامع شهر گلپایگان دارای اولویت چندانی نسبت به یکدیگر نیستند. همچنین راهکارهای توزیع عادلانۀ منافع در طرح جامع شهر پیشبینی نشده و در مراجع تصویب نیز به آنها اشاره نشده است. تحلیل محتوای برنامهها و سیاستهای طرح توسعۀ شهر گلپایگان، آسیبشناسی وضع موجود و شناسایی کمبودها و نهادهای خدماتی نشانگر تبییننشدن جایگاه عدالت فضایی در طرحهای توسعۀ شهری و حوزههای تصمیمسازی بهخصوص در طرحهای توسعه و عمران است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شهر گلپایگان؛ طرح جامع شهر؛ عدالت فضایی؛ نابرابری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,321 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,190 |
||