فیلم ناصرالدین شاه اکتور سینما(1370) بازنمایی کننده تجربه نظارهگری جسمانی و از میان رفتن مرز میان ناظر و منظر سینمایی | ||
| نشریه هنرهای زیبا: هنرهای نمایشی و موسیقی | ||
| دوره 26، شماره 3، پاییز 1400، صفحه 55-63 اصل مقاله (794.87 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfadram.2021.330567.615596 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدباقر قهرمانی* 1؛ علیرضا صیاد2 | ||
| 1دانشکده هنرهای نمایشی و موسیقی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران | ||
| 2دانشگاه هنر | ||
| چکیده | ||
| فیلم ناصرالدین شاه اکتور سینما مبتنی بر وقایع ورود سینما به ایران و با مروری بر تاریخ سینمای ایران، داستانی تخیلی ارائه میکند، و از این مدخل به معضلات ساخت فیلم و ممیزی میپردازد و نقش قدرت حاکم در این فرایند را مورد اشاره قرار میدهد. در طول روایت، دایما مرزهای میان فضای واقعی مفروض جهان داستان و فضای سینمایی درون روایت محو میشود؛ گاه شخصیت فیلمی وارد فضای واقعی میشود و فاصله پرسپکتیوی و جایگاه امن نظارهگری را از بین میبرد، و گاه تماشاگر وارد محیط فیلم میشود و با شخصیت فیلمی به تعامل میپردازد. از این منظر این اثر را میتوان به مثابه کنکاشی خلاقانه در رابطه با تجربه نظارهگری سینمایی در نظر گرفت. با شکافته شدن پرده و شکسته شدن مرز میان ناظر و منظر سینمایی، این فیلم الگوی نظارهگری مبتنی بر تماس لامسهای و ارتباط بدنی را بازنمایی میکند. پژوهش حاضر که با روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانهای صورت گرفته است، این بحث را مطرح میسازد که این اثر، با ادای دین به تاریخ سینمای ایران سعی کرده است درک سنتی از مفهوم نظارهگری سینمایی را مورد پرسش قرار دهد و بر جنبههای تنانی و ادراک جسمانی در تماشای فیلم تاکید کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ناصرالدین شاه اکتور سینما؛ محسن مخملباف؛ اتاق تاریک؛ نگاه خیره؛ تماس لامسهای؛ بدن ناظر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,494 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,209 |
||