ویژگیهای ادبیات داستانی آرتور شنیتسلِر | ||
| پژوهش ادبیات معاصر جهان | ||
| دوره 26، شماره 2، بهمن 1400، صفحه 729-746 اصل مقاله (460.59 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jor.2020.294594.1927 | ||
| نویسنده | ||
| سعید رضوانی* | ||
| استادیار، گروه زبان و ادبیات آلمانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| آرتور شنیتسلِر، نویسنده و نمایشنامهنویس شهیر اتریشی، از بانیان ادبیات مدرن آلمانیزبان بهشمار میآید. او که با تازهترین و پیشروترین جریانهای ادبی روزگار خود همگام و در پارهای زمینهها حتّی مبدع و پیشاهنگ بود تا امروز بر چندین نسل از نویسندگان و نمایشنامهنویسان شرق و غرب جهان اثر گذاشته است. شنیتسلِر به عنوان نویسندهای روانشناس و روانکاو شهرت دارد و منتقدانْ هوشمندی کمنظیر وی در کاوش و کشف انگیزههای پنهان کنش انسانی را بسیار ستودهاند. امّا هنر داستاننویسی آرتور شنیتسلِر که موضوع این مقاله است جنبههای درخور توجّه دیگری نیز دارد که از آن جمله میتوان به انساندوستی مضمر در آن و پیوندش با ادبیاتِ زوال اشاره کرد. در این مقاله مهمترین ویژگیهای ادبیات داستانی آرتور شنیتسلِر – نویسندهای که در ایران هرگز متناسب با اهمّیت و ﺷﺄن ادبی او شناسانده نشده است – بررسی میشوند. این بررسی خواننده را هم با بینش و مختصّات جهان فکری شنیتسلِر آشنا میکند هم با پارهای خصوصیات فنّی هنر داستاننویسی او. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ادبیات داستانی؛ ادبیات آلمانیزبان؛ روانشناسی؛ تک گویی درونی؛ نقل آزاد؛ ادبیات زوال | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,122 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 613 |
||