تحلیل مفهومی ساز موسیقایی | ||
| نشریه هنرهای زیبا: هنرهای نمایشی و موسیقی | ||
| دوره 26، شماره 3، پاییز 1400، صفحه 33-42 اصل مقاله (896.08 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfadram.2021.308857.615464 | ||
| نویسنده | ||
| احمد رحمانیان* | ||
| گروه طراحی صنعتی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| با وجود اهمیتی که مسئله تعریف ساز موسیقایی در حوزه موسیقیشناسی برای دیگر مسائل نظری و عملی موسیقی دارد، تعاریف موجود و معیار، مثل هورنباستل (1933)، بیِلاویسکی (1979) و لیسلاف-متسن (1985)، دستکم از حیث منطقی بعضی از الزامات تعریف، مثل تعیین طبقه وجودشناختی موضوع (یا معرَف) و مانع بودن، را برآورده نمیکنند. مقاله حاضر، به این مسئله که ساز موسیقایی چیست میپردازد، با هدف ارائه تعریفی از این مفهوم که همه الزامات منطقی تعریف را برآورده کند. بدین منظور در این مقاله روش کیفیِ تحلیل منطقی یا مفهومی اتخاذ شده است، که از روشهای اصلی علوم قیاسی و مهمترین روش در تعریف مفاهیم علمی است. این مقاله از طریق سلسلهای از تحلیلها اقدام به تعیین هریک از معرِفهای منطقی ساز میکند. در تحلیل اول مشخص میکند که ساز از حیث وجودشناسی به طبقه مصنوع فنی و به عبارت دقیقتر سیستم فنی تعلق دارد. در تحلیل دوم و سوم، هریک از فصل ممیزهای ساز مشخص میگردد که عبارتاند از دو دسته ویژگی کارکردی و ناظر به طرح (یا ساختاری) ساز. این دو تحلیل به طور دقیقی، به ترتیب، بر اساس نظریه ICE و نظریه مدلسازی کارکردی صورت میگیرد و در آخر به یک فرمولبندی منطقی از تعریف ساز منتج میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| موسیقیشناسی؛ سازشناسی؛ ساز موسیقایی؛ تعریف؛ تحلیل مفهومی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,457 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,105 |
||