تحلیل و بررسی رابطۀ ایمان و اراده، با تأکید بر آرای پلنتینگا و ویلیام جیمز | ||
| مجله علمی " فلسفه دین " | ||
| دوره 19، شماره 1، بهار 1401، صفحه 27-52 اصل مقاله (811.56 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpht.2021.318931.1005813 | ||
| نویسندگان | ||
| فائزه برزگر تبریزی* 1؛ حسن قنبری2؛ منصور نصیری2 | ||
| 1دانشجوی دکتری، دانشکدۀ الهیات، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران | ||
| 2دانشیار، دانشکدۀ الهیات، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| این نوشتار، تلاشی است برای نشان دادن این نکته که قرینهگراییِ مبتنی بر عقلگرایی حداکثری، در طول تاریخ فلسفه چه در حوزۀ معرفتشناسی و چه در حوزۀ اخلاقباور، سازوکار حقیقی شکلگیری ایمان به خدا را، به شکل مبالغهآمیزی تحت تأثیر قرار داده و در سایۀ نوعی جزماندیشی، نقش عوامل دیگری مانند عواطف، امیال و بهخصوص اراده را که در چارچوب فهم عرفی به شکلگیری ایمان در خداباوران منجر میشود، نادیده گرفته است. در میان متفکران معاصر، ویلیام جیمز و پلنتینگا تلاش کردهاند این رویکرد جزمگرایانه را تعدیل کرده و آن دسته از جنبههای عملی شکلگیری ایمان را که همواره از نظر دور ماندهاند، احیا کنند. مهمترین نقطۀ اشتراک در نظریهپردازی این دو، توجه به جنبههای عملی ایمان در چارچوب فهم عرفی و تأکید بر نقش مهم اراده در کنار عقل در شکلگیری ایمان است. به این ترتیب میتوان نشان داد که آرای ویلیام جیمز و پلنتینگا مکمل یکدیگر در زمینۀ نحوۀ شکلگیری سازوکار ایمان به خداوند است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایمان؛ ارادهگرایی؛ پلنتینگا؛ قرینهگرایی؛ ویلیام جیمز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,057 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 578 |
||