تأثیر خودگفتاری انگیزشی بر عملکرد هماهنگی دودستی دانشجویان | ||
| رشد و یادگیری حرکتی ورزشی | ||
| مقاله 1، دوره 13، شماره 1، بهار 1400، صفحه 1-13 اصل مقاله (232.55 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jmlm.2021.205846.1073 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد باقر عالی1؛ مهدی شهبازی* 2؛ محمد صحبتیها3 | ||
| 1کارشناس ارشد یادگیری و کنترل حرکتی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2. دانشیار گروه رفتار حرکتی و روان شناسی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، ایران ، تهران | ||
| 3دکتری یادگیری حرکتی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران ، ایران | ||
| چکیده | ||
| خودگفتاری، از عوامل روانشناختی مؤثر بر بهبود و موفقیت اجرای حرکتی فرد است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر خودگفتاری انگیزشی بر هماهنگی دودستی دانشجویان بود. به این منظور 24 دانشجوی رشتۀ تربیت بدنی (12 دختر و 12 پسر با میانگین سنی 62/22 سال و انحراف استاندارد 081/2) بهصورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. آزمودنیها پس از اجرای پیشآزمون با دستگاه هماهنگی دودستی بهصورت انتخابی به دو گروه همگن خودگفتاری انگیزشی و گروه بدون خودگفتاری تقسیم شدند. برای تجزیهوتحلیل دادهها، از آمار توصیفی و استنباطی شامل آزمون تی مستقل و تی وابسته در سطح معناداری 05/0 استفاده شد. نتایج نشان داد خودگفتاری موجب بهبود معنادار عملکرد هماهنگی میشود (05/0>P). همچنین گروه دختران در هماهنگی دودستی، بهطور معناداری دقت بهتری داشتند (05/0>P). گروه پسران در هماهنگی دودستی، بهطور معناداری سرعت بهتری داشتند (05/0>P). اما در پسآزمون در گروه خودگفتاری بین دختران و پسران تفاوت معناداری وجود داشت (05/0p <). با توجه به یافتههای تحقیق حاضر پیشنهاد میشود که از خودگفتاری انگیزشی برای بهبود و ارتقای عملکرد هماهنگی دودستی استفاده شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| جنسیت؛ خودگفتاری انگیزشی؛ دانشجو؛ دقت و سرعت؛ هماهنگی دودستی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 998 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 749 |
||