نقد و بررسی لایحه حق تحصیل محکومان در پرتو اسناد بینالمللی و مقررات داخلی | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 51، شماره 3، پاییز 1400، صفحه 1159-1182 اصل مقاله (875.85 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2020.289528.2177 | ||
| نویسندگان | ||
| جمال بیگی* 1؛ مهرداد تیموری2 | ||
| 1دانشیار، گروه آموزشی حقوق جزا و جرمشناسی، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری تخصصی حقوق جزا و جرمشناسی، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران | ||
| چکیده | ||
| لایحة الحاق یک تبصره به مادة ۵ قانون سنجش و پذیرش دانشجو در دانشگاهها و مراکز آموزش عالی کشور در جهت وضع حکمی برای ایجاد محرومیت از آموزش برای افراد دارای سابقة محکومیت کیفری قطعی در جرائم سازمانیافتة قاچاق انسان، محاربه و جاسوسی است. ازاینرو، پژوهش حاضر به روش توصیفی و تحلیلی درصدد پاسخگویی به این پرسش است که آیا میتوان محکومان را از دسترسی به حق آموزش بهعنوان مجازات تبعی محروم کرد؟ یافتهها نشان میدهد که محرومیت از آموزش از مصادیق محرومیت از حقوق اجتماعی احصایی در مادة ۲۶ قانون مجازات اسلامی نیست. همچنین لایحة مذکور مغایر با مقررات داخلی و اسناد بینالمللی مبنی بر رفع تبعیضهای ناروا و ایجاد امکانات عادلانه برای همة افراد و تساوی در برخورداری از حقوق مدنی، اجتماعی و فرهنگی و نیز فراهم کردن وسایل تحصیلات عالی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسناد بینالمللی؛ حق آموزش؛ حقوق اجتماعی؛ محکوم؛ مقررات داخلی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,427 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 953 |
||