مطالعه جامع شیوع پاروویروس سگسانان (CPV) در ایران و مقایسه فیلوژنتیکی ناحیه ژن VP2 سویههای غالب ایرانی با سایر سویههای شایع | ||
| علوم دامی ایران | ||
| دوره 52، شماره 1، بهار 1400، صفحه 11-21 اصل مقاله (439.2 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijas.2020.308036.653795 | ||
| نویسندگان | ||
| رضا فرجی1؛ اردشیر نجاتی جوارمی2؛ مصطفی صادقی* 3؛ رضا میرایی آشتیانی2؛ حمید رضا مژگانی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری تخصصی ژنتیک و اصلاح نژاد دام، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج | ||
| 2استاد، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج | ||
| 3دانشیار، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج | ||
| 4استادیار ویروسشناسی، دانشگاه علوم پزشکی البرز | ||
| چکیده | ||
| یکی از اصلیترین چالشهایی که این روزها گلهداران، صاحبان سگها و یا مراکز آموزش و پرورش سگهای کار را تهدید میکند مربوط به بیماری پاروویروس (CPV) سگسانان است. این ویروس در طی سالها از زمان شناسایی تا کنون به انواع و سویههای متعددی انشقاق یافته که در نتیجه تغییرات ژنتیکی و آمینو اسیدی، تابع آن بوده و موجب شده طیف وسیعی از خانواده گوشتخواران را در سراسر جهان تهدید کند. بهترین راه مبارزه با تبعات این بیماری واکسیناسیون میباشد. لذا با توجه به عدم وجود مطالعات کافی از نحوه پراکنش و شیوع سویههای مختلف این ویروس که ممکن است از علل برجسته خطای واکسن و درگیری بالای سگهای کشور با این ویروس باشد در این تحقیق با مطالعه مولکولی و مقایسه فیلوژنتیکی سویههای ایرانی نسبت به سایر سویههای شایع جهان دریافتیم که سویه غالب شایع در کشور از نوع CPV-2a بوده و با شیوع 24 درصدی و ضمن اختلاف ژنتیکی در چندین نقطه از ژن VP2 با دیگر سویهها احتمالاً شاهد انتشار سویه جدیدی از این ویروس در کشور هستیم. درضمن بر اساس درخت فیلوژنی رسم شده مشخص شد که ایزولههای ایرانی آن سویه اختلاف توپولوژیکی نسبتاً زیادی نسبت به سویههای منشأ واکسنهای تجاری رایج دارند که فرض اولیه این تحقیق را حمایت میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پاروویروس؛ سگسانان؛ فیلوژنتیک؛ CPV-2؛ ژن VP2 | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,127 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 582 |
||