سرشت و پرورش؛ دلالتهایی نو از داستانی قدیمی برای سیاستگذاری عمومی | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| دوره 7، شماره 1، 1400، صفحه 119-127 اصل مقاله (504.69 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2021.81991 | ||
| نویسنده | ||
| حمیدرضا ملک محمدی* | ||
| استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| حاصل سیاستگذاری عمومی، تدوین سیاستهایی در حوزههای مختلف سیاستی است که در نگاهی کلان با محور قرار دادن عامل انسانی، میتواند بازتابی از نگاه به انسان و رفتار او در عرصههای گوناگون باشد. اینکه رفتار انسان در عرصههای اجتماعی، سیاسی و اقتصادی از چه چیزی نشأت میگیرد و آیا در پاسخ به این پرسش باید یه سوی نگاه سرشتگرا یا تربیتمدار متکی به رویکرد اجتماعی-فرهنگی حرکت کرد، پرسشی است که میتواند جهت سیاستها را از تشویق تا ممنوعیت، تعیین کند. نوشته حاضر میکوشد تا از منظر این دو نگاه قدیمی، دلالتهایی برای سیاستها در برخی عرصهها به دایره توجه بکشاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سیاستگذاری عمومی؛ سرشت؛ پرورش؛ فرهنگ؛ اجتماع؛ ژنتیک؛ تکامل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 834 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 615 |
||