نقد و آسیبشناسی آغاز آموزش معماری در مدرسه هنرهای زیبا: از ورود سیستم بوزار تا سال 1348 | ||
| نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی | ||
| دوره 25، شماره 3، پاییز 1399، صفحه 61-72 اصل مقاله (18.92 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfaup.2021.298624.672419 | ||
| نویسنده | ||
| مریم غروی خوانساری* | ||
| دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| هدف این تحقیق نقد و بررسی آسیبشناسانه آغاز آموزش آکادمیک معماری در ایران متاثر از سیستم آموزش بوزار است. پرسشهای اصلی عبارتند از: تا چه حد استفاده از سیستم بوزار به عنوان سیستم آغازگر آموزش آکادمیک معماری در ایران صحیح بود؟ نقاط قوت و ضعف این سیستم و ریشه آسیبهای آن در دانشکده هنرهای زیبا چه بوده است؟ روش بهکار رفته در این تحقیق روش تفسیری-تاریخی است. فرایند تحقیق، در دو گام صورت میگیرد. گام اول شامل شناخت اولیه، تحلیل ارکان پنجگانه این سیستم و معرفی نقاط قوت و ضعف آن میباشد. گام دوم مرحله آسیبشناسی است که به ریشهیابی مسائل و مشکلات این دوره میپردازد. دستاوردهای تحقیق نشان میدهد که بهرهگیری از سیستم آموزش بوزار به سبب شهرت و رواج آن در جهان و خصوصا نیازهای جدید و تحولات معماری کشور، گزینهای قابلتامل مینمود. اما از سه زاویه موجد آسیبهایی بود که در سه بخش به صورت آسیبشناسی بیرونی، آسیبشناسی انتقال و آسیبشناسی درونی مورد مطالعه قرار میگیرد. از آنجائیکه ردپای سیستم آغازین و آسیبهای آن در سیستم جاری آموزش معماری قابلردیابی است، نتایج تحقیق ضمن تبیین نقاط قوت و ضعف سیستم، پیشنهاداتی در راستای باززندهسازی نقاط قوت و رفع نقاط ضعف متناسب با شرایط امروز مطرح مینماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مدرسه هنرهای زیبا؛ سیستم آموزش بوزار؛ دانشکده معماری؛ آموزش معماری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,619 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,609 |
||