تحلیل فضایی سکونتگاه های شهری بر اساس مؤلفه های طبیعی سرزمین ایران | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| دوره 54، شماره 2، بهار 1401، صفحه 653-673 اصل مقاله (1.09 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2021.312372.1008195 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه نعمت اللهی1؛ محمدحسین رامشت* 2 | ||
| 1پژوهشگر پسادکتری ژئومورفولوژی، گروه جغرافیای طبیعی، دانشکدة علوم جغرافیایی و برنامه ریزی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| 2استاد ژئومورفولوژی، گروه جغرافیای طبیعی، دانشکدة علوم جغرافیایی و برنامه ریزی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| ادراک و تحلیل فضایی سکونتگاه های پهنة سرزمینی ایران در ایجاد و توسعة کانون های جمعیتی مؤثر است. ولیکن می توان از آن در کشف روابط فضایی و تهیة سند آمایش بنیادین سرزمینی و نقشة چشم انداز ژئو- دموگرافیک ایران استفاده کرد. در این پژوهش با هدف ادراک الگوی چینش فضایی به بررسی و آنالیز فضایی سکونتگاه های شهری با روش کمی- تحلیلی و مدل سازی، با استفاده از محیط برنامه نویسی و سامانة اطلاعات جغرافیایی پرداخته شده است. تحلیل فضایی سکونتگاه های شهری ایران در این پژوهش با نگاه به مؤلفه های طبیعی از جمله ارتفاع، شیب، سطوح محدب و مقعر (انحنای زمین)، دمای سطح زمین، بارش، رطوبت نسبی، و همچنین فضای دموگرافیک شهری مورد توجه قرار گرفته و با تلفیق این مؤلفه ها مدل داده های رستری و مفاهیم جدیدی ابداع و تبیین شده است. پس از آستانه گذاری و کدگذاری مدل داده های رستری و پردازش داده ها، سیستم های شکل زای ترکیبی پهنة سرزمینی ایران استخراج و سپس چینش فضایی سکونتگاه های شهری در هر یک از سیستم ها و زیرسیستم های شکل زا تحلیل و بررسی شده است. نتایج نشان داده است که الگوها، نگاره ها، و چینش فضایی سکونتگاه های شهری در ایران در تعامل با سیستم های شکل زا بوده و آنالیز فضایی سرزمینی می تواند راهبردهای کلان نظام سکونتی در ایران را بر اساس شالوده های آمایش بنیادین بیان کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آمایش بنیادین؛ تحلیل فضایی؛ سرزمین ایران؛ سکونتگاه شهری؛ مؤلفه های طبیعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,395 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 673 |
||