مسئلۀ «استحباب طلب فرزند پسر» در متون فقهی: نمونهای از تساهل در بررسی روایات احکام استحبابی | ||
| مجله علمی "پژوهشهای فقهی" | ||
| دوره 18، شماره 2، تابستان 1401، صفحه 385-406 اصل مقاله (673.89 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jorr.2021.309345.1008922 | ||
| نویسنده | ||
| مجید دهقان* | ||
| استادیار، گروه فقه و حقوق، پژوهشکدۀ زن و خانواده، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| با وجود گزارههای متعددی در روایات معصومان(ع) که تبعیض علیه دختران را بهشدت رد کرده، استحباب طلب فرزند پسر در فقه شیعه مستحب شمرده شده است. بررسی روایی این مسئله در متون فقهی با تسامح همراه بوده است. با اینکه برای پسر بودن این فرزند دلیل روایی قابل اعتنایی وجود ندارد، در بیشتر متون فقهی استحباب طلب فرزند پسر تکرار شده است. این مسئله در مقالة حاضر با پاسخ به دو پرسش بررسی شده است؛ پرسش از چگونگی ورود واژة پسر به این مسئله از کتاب نهایة شیخ طوسی و پرسش از چرایی تساهل در بررسی روایات مسئله. با بررسی روایات و متون فقهی روشن میشود که این مسئله از زمان شیخ طوسی بدون وجود دلیل روشنی وارد متون فقهی شده و تا زمان مرحوم یزدی و حتی پس از آن ادامه داشته است. تساهل در این مسئله نیز با طرح سه احتمال بررسی و تأثیر پیشفرضهای ذهنی در بررسی روایات توجیه مناسبتری ارزیابی شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| احکام استحبابی در فقه؛ جنسیت فرزند؛ روایات احکام استحبابی؛ فقه و فرهنگ | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 900 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 502 |
||