جایگاه «توسعه پایدار» در حقوق بینالملل با تأکید بر رویه دولتها | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 11، دوره 51، شماره 2، تابستان 1400، صفحه 641-660 اصل مقاله (527.75 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2019.273161.1899 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدرضا جهانی پور* 1؛ احمدرضا توحیدی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری حقوق بینالملل، دانشگاه قم، قم، ایران | ||
| 2استادیار،گروه حقوق بینالملل، دانشکدة حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| «توسعة پایدار» در عرصة بینالمللی به گفتمانی رایج بدل شده و با تصویب اهداف توسعة پایدار در اجلاس سران ملل متحد در سال 2015 به برنامهای فراگیر و مورد اهتمام دولتها در ابعاد گوناگون تبدیل شده است. عملکرد دولتهای جهان در مواجهه با این موضوع در دهههای اخیر سیر جالبی داشته است. توسعة پایدار در سیاست و حقوق بینالملل جایگاه مشخصی یافته است، هرچند هنوز پرسشها و ابهاماتی نیز وجود دارد. هدف این مقاله تحلیل این موضوع از منظر حقوق بینالملل و تبیین جایگاه فعلی توسعة پایدار در حقوق بینالملل با توجه به عملکرد دولتهاست. در این مقاله سعی داریم با روش تحلیلی-توصیفی این فرضیه را اثبات کنیم که توسعة پایدار امروز از حد یک مفهوم صرف عبور کرده و در جنبههایی به حوزة حقوق نرم بینالملل و حتی در بعضی موارد به حقوق سخت وارد شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اعلامیة دهلینو؛ حقوق توسعة پایدار؛ رویة دولتها؛ مفهوم توسعة پایدار | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,410 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,175 |
||