ادعای فقدان اختلاف و اعتراض مقدماتی در دیوان بینالمللی دادگستری | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 10، دوره 51، شماره 2، تابستان 1400، صفحه 619-640 اصل مقاله (436.74 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2019.266141.1830 | ||
| نویسندگان | ||
| سیدباقر میرعباسی1؛ مهدی قاسمی* 2 | ||
| 1استاد، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق بین الملل دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| خواندگان دعوا، در اغلب دعاوی که نزد دیوان بینالمللی دادگستری اقامه میشود، براساس آیین دادرسی این دیوان، به طرح اعتراض مقدماتی نسبت به صلاحیت دیوان، قابلیت پذیرش دادخواست یا دیگر اعتراضهای مقدماتی اقدام میکنند. پذیرش اعتراض مقدماتی در زمینة خاص سبب میشود تا دیوان نتواند در آن زمینه وارد رسیدگی ماهوی شود. ادعای «فقدان اختلاف» از رایجترین دلایل اعتراض مقدماتی به صلاحیت دیوان بینالمللی دادگستری از گذشته تاکنون بوده است. بر این اساس خوانده مدعی میشود که اصولاً میان او و خواهان در خصوص موضوعی که ادعای وجود اختلاف شده است، اختلافی وجود ندارد. این مقاله ابتدا به موضوعاتی مانند تعریف، اهمیت، ماهیت و شرایط اختلاف میپردازد. سپس مباحث اساسی مربوط به ادعای فقدان اختلاف یعنی معین بودن اختلاف، ارتباط آن با طرفین، کل واحد بودن، عینی بودن، تلاقی خواستة یک طرف با مخالفت طرف دیگر، شرط آگاهی خوانده، منع افزایش و تغییر اختلاف، رسیدگی به ادعای فقدان اختلاف و بار اثبات آن در پرتو مواد 79، 79 مکرر و 79 مکرر مکرر آیین دادرسی، اساسنامه و رویة قضایی دیوان بینالمللی دادگستری تجزیهوتحلیل و بررسی خواهد شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اعتراض مقدماتی؛ اختلاف؛ دادرسیهای بینالمللی؛ دیوان بینالمللی دادگستری؛ فقدان اختلاف | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,715 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 958 |
||