تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی بر مقادیر سرمی IL-15، IL-6، TNF-α و مقاومت به انسولین در مردان سالمند دیابتی نوع 22 | ||
| نشریه علوم زیستی ورزشی | ||
| مقاله 2، دوره 12، شماره 4، زمستان 1399، صفحه 391-406 اصل مقاله (419.4 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsb.2018.251040.1241 | ||
| نویسندگان | ||
| جواد طلوعی آذر* 1؛ فاطمه شب خیز2؛ موسی خلفی3 | ||
| 1استادیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. | ||
| 2دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 3دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر 8 هفته تمرین مقاومتی بر مقادیر سرمی IL-15، IL-6 ، TNF-α و مقاومت به انسولین در مردان سالمند دیابتی نوع 2 بود. بدینمنظور، 20 مرد سالمند مبتلا به دیابت نوع 2 (سن 97/4±45/72 سال، وزن 57/12±70/79 کیلوگرم، BMI 07/91±4/27 کیلوگرم) انتخاب شدند و بهطور تصادفی در دو گروه تمرین مقامتی (10 نفر) و کنترل (10 نفر) قرار گرفتند. گروه تمرین مقاومتی به مدت 8 هفته، 3 جلسه در هر هفته، 8 حرکت را 3 ست با 10 تکرار با 70 درصد 1RM اجرا کردند. از آزمون ANCOVA و T همبسته برای تحلیل دادهها استفاده و سطح معناداری 05/0 درنظر گرفته شد. در حالت پایه و 48 ساعت پس از آخرین جلسۀ تمرینی نمونههای خون جمعآوری و مقادیر سرمی IL-15، IL-6، TNF-α، انسولین، گلوکز به روش الایزا اندازهگیری شد. نتایج تحلیل آماری نشان داد که 8 هفته تمرین مقاومتی بهطور معناداری مقادیر سرمی IL-15 را افزایش و مقادیر انسولین، گلوکز و مقاومت به انسولین را کاهش داد. با این حال، تأثیر معناداری بر مقادیر سرمی IL-6 و TNF-α نداشت. براساس نتایج پژوهش حاضر، بهنظر میرسد که تمرین مقاومتی میتواند با افزایش مقادیرIL-15 به بهبود مقاومت به انسولین در مردان سالمند دیابتی نوع 2 منجر شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرین مقاومتی؛ دیابت نوع2؛ سالمندی؛ مایوکاینهای التهابی. 2 | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,269 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,024 |
||