تبیین جهت گیری سیاست خارجی هند در حوزة ایندو- پاسفیک | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| دوره 53، شماره 4، زمستان 1400، صفحه 1433-1451 اصل مقاله (499.65 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2021.300614.1008105 | ||
| نویسندگان | ||
| نوذر شفیعی* 1؛ آذیتا صالحی2 | ||
| 1دانشیار دانشگاه اصفهان | ||
| 2دانش آموختة کارشناسی ارشد روابط بین الملل دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| طی یک دهة اخیر تحولات ژئوپلیتیکی مهمی در حوزة اقیانوس آرام و اقیانوس هند به وقوع پیوسته است که احتمالاً در آیندة نه چندان دور این منطقه را به محور ثقل سیاست بین الملل تبدیل خواهد کرد. اصطلاحات ایندو- پاسفیک و آسیا- پاسفیک، که امروزه در توصیف این منطقه به کار می رود، بیانگر شرایط ژئوپلیتیکی جدید و در عین حال نمایانگر قطب بندی های جدید در جهان است. محور اصلی ایندو- پاسفیک ایالات متحدة امریکا و هند است و محور اصلی آسیا- پاسفیک چین و پاکستان است. سؤال این است که جهت گیری سیاست خارجی هند در حوزة ایندو- پاسفیک چیست و چه عواملی بر این جهتگیری تأثیرگذارند؟ فرضیة مقاله که به روش توصیفی- تحلیلی بررسی شده آن است که سیاست خارجی هند در ایندو– پاسفیک از «استراتژی توازن گریزان» پیروی میکند و علت آن نیز حساسیت های خاص منطقة ایندو– پاسفیک برای منافع هندوستان است. هند ناچار است بین مجموعه ای از منافع و ملاحظات در حوزة ایندو– پاسفیک تعادل برقرار کند و انجام دادن این کار سیاستمداران هند را با معمای پیچیده ای مواجه کرده است. یافته های مقاله نشان داد دولت ها در عرصة روابط بین الملل هرگاه بر سر دوراهی سخت انتخاب قرار گیرند، ناچارند برای پرهیز از آسیب پذیری جانب احتیاط را رعایت کنند و لذا روابط خود را به گونه ای تنظیم کنند که تعادل و توازن در آن رعایت شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آسیا- پاسفیک؛ ایندو– پاسفیک؛ بازی بزرگ قدرت؛ ابتکار کمربند– جاده؛ سیاست خارجی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,234 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 760 |
||