تبیین کارکردی جهتگیریهای توسعه با تأکید بر تعادل منطقهای (مورد مطالعه: استان آذربایجانغربی) | ||
| پژوهشهای جغرافیای برنامهریزی شهری | ||
| مقاله 10، دوره 8، شماره 4، زمستان 1399، صفحه 861-888 اصل مقاله (1.32 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی - کاربردی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jurbangeo.2020.302993.1292 | ||
| نویسندگان | ||
| فرشید هاشم زاده قلعه جوق1؛ نادر زالی* 2 | ||
| 1کارشناس ارشد مهندسی شهرسازی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران | ||
| 2دانشیار گروه مهندسی شهرسازی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران | ||
| چکیده | ||
| امروزه دستیابی به رشد و توسعة پایدار یکی از مباحث عمدة کشورها، بهویژه کشورهای درحالتوسعه است. در کشور ایران نیز اگرچه برنامههای توسعه منطقهای بیشتر با هدف رشد و توسعه و ایجاد تعادلهای بینمنطقهای برای مناطق خاص و محروم تهیه شدهاند، به دلایل مختلف به اهداف نهایی خود که برونکرد منطقه از محرومیت است، کمتر دست یافتهاند. استان آذربایجانغربی بهدلیل ویژگی و پتانسیلهای منحصربهفرد، از جمله مناطق مهم و راهبردی است که اهمیت فوقالعادهای در برنامهریزیهای توسعة منطقهای و ملی دارد. در همین راستا، در پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با استفاده از تکنیکهای تصمیمگیری چندمعیاره تاکسونومی عددی و تحلیل خوشهای، سعی شده است وضعیت برخورداری و کیفیت توزیع شاخصهای توسعه در شهرستانهای این استان ارزیابی و تحلیل شود. نتایج پژوهش نشان میدهد که نبود تعادل منطقهای در روند توسعه استان حاکم بوده و ارومیه (مرکز استان) با درجة توسعة 4714/0 توسعهیافتهترین شهرستان است. در ادامه سعی شد به بررسی دقیقتر وضعیت توسعة مناطق استان پرداخته شود. برای نیل به این مهم براساس ویژگیهای ساختار فضایی و جغرافیایی، توسعهیافتگی شهرستانها در قالب منطقهبندی پیشنهادی، ارزیابی و تحلیل شد. یافتهها حاکی از آن است که جنوب استان از لحاظ برخورداری از شاخصهای توسعة بررسیشده وضعیت مساعدتری از شهرستانهای شمالی استان دارد. درنهایت با درنظرگرفتن شرایط فعلی و متناسب با پتانسیلها و کمبودهای نواحی، پیشنهادهایی برای توسعة متعادل مناطق استان ارائه شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آذربایجانغربی؛ توسعه؛ عدم تعادل منطقهای؛ منطقهبندی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 933 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 715 |
||