رابطۀ ایمان و عمل از دیدگاه ویتگنشتاین متقدم | ||
| مجله علمی " فلسفه دین " | ||
| مقاله 3، دوره 18، شماره 2، تابستان 1400، صفحه 201-220 اصل مقاله (713.96 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpht.2021.277914.1005647 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد علی عبداللهی* 1؛ معصومه طاهری سودجانی2 | ||
| 1دانشیار گروه فلسفه، دانشکدۀ الهیات، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران | ||
| 2دانشآموختۀ دکتری گروه فلسفه، دانشکدۀ الهیات، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| رابطۀ ایمان و عمل تنها دلمشغولی الهیدانان نبوده و نیست، بلکه فیلسوفان نیز دربارۀ آن به بحث و گفتوگو پرداختهاند. ویتگنشتاین جزو آن دسته فیلسوفانی است که هم در نظر و هم در عمل دلمشغول رابطۀ ایمان و عمل بوده است؛ البته به روش خاص خود- او حتی در رسالۀ منطقی- فلسفی که شاید بهنظر برسد صرفاً اثری منطقی و فلسفی محض است، تلاش کرده است به مسئلۀ ایمان و عمل بپردازد. مسئلۀ «بیانکردنی» و «نشاندادنی» به همین قصد و غایت در رساله گنجانده شده است. از نظر او ایمان جزو واقعیتهایی است که شخص مؤمن آن را در عمل خود نشان میدهد، بنابراین میان نظر و عمل در نظر او تلازم وجود دارد. در این مقاله این مدعا با شواهد بسیاری در آثار خود ویتگنشتاین و آثار مفسران او نشان داده شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایمان؛ عمل؛ بیان کردنی؛ نشان دادنی؛ ویتگنشتاین | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 751 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 523 |
||