راهبردهای نظامی مغولان در سقوط بغداد (656 ه.) | ||
| پژوهشهای علوم تاریخی | ||
| دوره 12، شماره 3 - شماره پیاپی 23، پاییز 1399، صفحه 1-24 اصل مقاله (1.03 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhss.2020.308712.473304 | ||
| نویسندگان | ||
| فرج الله احمدی* 1؛ ابوالفضل سلمانی گواری2؛ شهاب الدین سمنان3 | ||
| 1دانشیار گروه تاریخ دانشگاه تهران | ||
| 2دانش آموختۀ دکترای تاریخ اسلام دانشگاه تهران | ||
| 3دانش آموختۀ کارشناسی ارشد تاریخ اسلام دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| بغداد بیش از پنج قرن مرکز خلافت جهان اسلام بود که در سال 656 ه. به دست مغولان سقوط نمود، لذا این حادثه مهمترین رخدادِ تأثیرگذار در تحولات سیاسی آن عصر به شمار میرود. راهبردهای نظامی امپراتوری مغولان آنها را قادر ساخت تقریباً تمام قارۀ آسیا و بخشهایی از شرق اروپا را زیر سلطۀ خود درآورند؛ آنها فناوریهای مفیدی را برای حمله به استحکامات از فرهنگهای دیگر اقتباس و کارشناسان فنی خارجی را در ساختارهای نظامی خود وارد کردند. این ساختار نظامی بسیار انعطافپذیر بود و به ارتش مغول اجازه میداد تا بهصورت گروههای گسترده حمله کرده تا دشمن را محاصره نمایند یا آنها را به کمین سوق دهند تا بتوانند یک ارتش فراری و شکستخورده را از بین ببرند. در همین راستا، پژوهش حاضر درصدد پاسخ به این پرسش است که راهبردهای نظامی مغولان چه تأثیری در سقوط بغداد داشته است؟ این تحقیق به روش توصیفی تحلیلی راهبردهای نظامی مغولان در تسخیر بغداد را مورد ارزیابی و تحلیل قرار خواهد داد. یافتههای این پژوهش حاکی از آن است که سازمانهای نظامی و استراتژیهایی که آنها اعمال نمودند، نقش بسیار مهمی در سقوط بغداد بعد از پنج قرن مرکزیت دارالخلافه داشته است. استفاده از ادوات نظامی سبک، منجنیق (دیوارکوب)، پیکارهای نامنظم، استفاده از نگاه مشورتی و ارزیابی تفکر عوام و خواص با مسئلۀ سقوط، تعقیب و گریز و حرکت بهصورت چندجانبه مهمترین عامل موفقیت مغولان بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| راهبرد نظامی؛ مغولان؛ بغداد؛ خلافت عباسی؛ سقوط | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,572 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,515 |
||