انگیزه کنشگران در سیاستگذاری عمومی؛ نگاهی نو به نفع شخصی در نظریه انتخاب عمومی | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| مقاله 6، دوره 6، شماره 3، 1399، صفحه 131-144 اصل مقاله (754.94 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2021.79495 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین رمضانی خردمردی1؛ حمید احمدی* 2؛ مهدی ذاکریان امیری3 | ||
| 1دانشجوی دکتری علوم سیاسی (گرایش سیاستگذاری عمومی)، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی | ||
| 2استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 3دانشیار گروه روابط بینالملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی | ||
| چکیده | ||
| در بررسی ادبیات رشته سیاستگذاری عمومی، نظریه انتخاب عمومی سهم عمدهای دارد. این نظریه که بر سه فرض و مفهوم اصلی و محوری «فردگرایی روششناختی»، «انسان اقتصادی و انتخاب عقلانی او» و «سیاست به عنوان موضوع مبادله» استوار است، بر محوریت «نفع شخصی» در عرصه سیاست و حکومت تأکید دارد و انگیزه کنش سیاستگذاران در فرایند سیاستگذاری عمومی را از جنس انگیزه شهروندان و نمایندگان گروهی در حوزه اقتصاد و بازار، یعنی «نفع شخصی» معرفی میکند. مقاله حاضر، «واکاوی انگیزه نفع شخصی کنشگران سیاستگذاری عمومی» را در قالب نظریه انتخاب عمومی، هدف پژوهش خود قرار داده و با «روش استدلال قیاسی»، «نفعی که کنشگران سیاستگذاری عمومی، متأثر از ارزشها و متناسب با آگاهی، نیازها و احساساتشان از انجام یا عدم انجام یک کنش برای خود تصور میکنند» را انگیزه کنشگری آنان معرفی کرده است. این تحقیق، بهرغم پذیرش بسیاری از مفروضات نظریه انتخاب عمومی، «نگاه تک بُعدی» به انسان و «فرض انتخاب عقلانی» او را نقطه ضعف این نظریه دانسته و عقلانی بودن انتخاب را با «درستیِ انتخاب» و درستیِ انتخاب را با «نفعِ روح فرد» (و نه بُعد فیزیکی او) مرتبط میداند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| انگیزه؛ کنشگر؛ نفع شخصی؛ انتخاب عمومی و سیاستگذاری عمومی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,969 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,671 |
||