تبیین اصول مدیریت تمایزهای اجتماعی از منظر قرآن و نقش آن در مدیریت سرمایۀ اجتماعی | ||
| مجله علمی "مدیریت سرمایه اجتماعی" | ||
| دوره 9، شماره 1، بهار 1401، صفحه 23-48 اصل مقاله (596.84 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jscm.2021.313342.2086 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین محمدی* 1؛ سید محمد موسوی مقدم2 | ||
| 1استادیار، دانشکدة علوم و تحقیقات اسلامی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران | ||
| 2دانشیار، دانشکدة الهیات، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| واگرایی اجتماعی مانعی برای مدیریت فرایند تولید و بازتولید سرمایۀ اجتماعی است. زیرا واگرایی اجتماعی زمینههای تعامل و برقراری ارتباط و بیشینهسازی کمّی و کیفی آن را از بین میبرد و فرسایش سرمایۀ اجتماعی را به همراه میآورد. به همین علت، مدیریت سرمایۀ اجتماعی در گرو مدیریت عناصر و مؤلفههایی است که به واگرایی اجتماعی دامن میزنند. بنیاد واگرایی اجتماعی بر عدم مدیریت تمایزهای اجتماعی نظیر تمایزهای ملیتی و قومی، تمایز باورها و ارزشهای ذهنی، تمایزات اقتصادی، و ... استوار است. در این تحقیق تلاش میشود با روش تحلیلیـ توصیفی نقش تنوعها و تمایزهای ملی و قومی در مدیریت سرمایۀ اجتماعی بررسی و به این پرسش پاسخ داده شود که «اصول مدیریت تمایزهای ملی و قومی در قرآن، که منجر به ارتقای سرمایۀ اجتماعی بشود، کدام است؟». به منظور پاسخ به این پرسش، ابتدا از جایگاه سنن ربوبی در تدبیر نظام اجتماعی انسان و به طور خاص سنت تفاوت ملی و قومی سخن رانده شده و سپس به اصول راهبردی قرآن برای مدیریت تفاوتهای یادشده جهت جلوگیری از واگرایی اجتماعی پرداخته شده است. این اصول با عنایت به مؤلفههای شناختی و ارتباطی سرمایۀ اجتماعی صورتبندی شده است. اصل بازنمایی یگانگی هستی انسانها به عنوان مؤلفۀ شناختی سرمایۀ اجتماعی، اصل «تعارف» به عنوان رویکرد ایجابی، و اصل «تقوای اجتماعی» به عنوان رویکرد سلبی برای مدیریت ارتباطات ملیتها و قومیتهای مختلف شناسایی شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تعارف؛ تفاوت اجتماعی؛ تقوا؛ سرمایۀ اجتماعی؛ واگرایی اجتماعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,015 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 591 |
||