تحلیل قواعد انتساب در مسئولیت مشترک بینالمللی | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 51، شماره 1، بهار 1400، صفحه 81-102 اصل مقاله (412.29 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2019.281810.2022 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدرضا ضیائی بیگدلی* 1؛ نسرین ترازی2 | ||
| 1استاد، گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی (ره)، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق بینالملل عمومی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی (ره)، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| دولت نهادی حقوقی است و اعمال خود را از طریق اشخاصی مثل ارگانها و نمایندگان خود محقق مـیسازد. وقتی بیش از یک دولت یا سازمان بینالمللی در رفتاری مشارکت کنند که نقض تعهد بینالمللی محسوب شود، نحوۀ انتساب رفتار، در تعیین مسئولیت از اهمیت اساسی برخوردار است. طرحهای کمیسیون در خصوص مسئولیت، فاقد قواعد صریح دربارۀ انتساب رفتار در وضعیتهای مسئولیت مشترک بازیگران بینالمللی است؛ اما تحلیل قواعد انتساب در طرح مواد مسئولیت دولتها، بر پذیرش انتساب چندگانۀ رفتار به بازیگران بینالمللی دلالت دارد. این مقاله درصدد است تا به تبیین و ارزیابی قواعد انتساب رفتار در وضعیتهای مسئولیت مشترک بینالمللی در پرتو قواعد موجود در طرحهای مسئولیت بینالمللی بپردازد واز این رهگذر شرایط و آثار هریک را بررسی کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اجبار؛ انتساب رفتار؛ انتساب مسئولیت؛ ارگانهای مشترک؛ ارگانهای عاریتی؛ کمک و مساعدت؛ مسئولیت مشترک بینالمللی؛ هدایت و کنترل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,260 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,109 |
||