مقایسۀ ارتباط صمت و هسوخیا و ذکر قلبی در طریقۀ هسوخیایی و تصوف | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| دوره 53، شماره 1، شهریور 1399، صفحه 165-183 اصل مقاله (290.86 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2020.246447.629733 | ||
| نویسنده | ||
| سیدنادر محمدزاده* | ||
| استادیار گروه ادیان و عرفان، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان ، زنجان، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف در طریقۀ هسوخیایی و تصوف رسیدن به حضور خدا در قلب باطنی و سکوت و آرامش درونی با ذکر قلبی است. ذاکر در هر دو طریقه از ذکر زبانی و شفاهی به ذکر قلبی وارد میشود. در طریقۀ هسوخیایی در ذاکر هنگام ذکر قلبی، مسیح و روحالقدس ذکر میگوید و هدف رسیدن به هسوخیاست. هسوخیا شامل سکوت زبانی و درونی است و در ذاکر مسیح و روحالقدس ذکر میگویند. در تصوف نیز از خاموشی و سکوت زبانی و قلبی سخن گفته میشود. بیشتر عرفا سکوت قلبی را مهمتر از سکوت ظاهری میدانند که در آن سراسر وجود ذاکر غیر زبانش به ذکر مشغولاند. در این مقاله این نتیجه حاصل میشود که با وجود شباهتهای هر دو طریقه در ذکر قلبی و سکوت، در مسیحیت به علت تثلیث بر ذکر عیسی تأکید است و در هسوخیا ذاکر با غیبت از غیر در قلب خود بر تثلیث حضور مییابد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ذکر؛ سکوت؛ عرفان؛ قلب؛ هسوخیا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,364 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 749 |
||