پیشبینی نحوه اثرگذاری سیاستهای پولی و مالی بر نرخ بیکاری در اقتصاد ایران | ||
| فصلنامه تحقیقات اقتصادی | ||
| دوره 55، شماره 2 - شماره پیاپی 131، تابستان 1399، صفحه 321-345 اصل مقاله (2.36 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jte.2020.77896 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد رسولی* 1؛ حمید ابریشمی2؛ محسن مهرآرا2؛ هما اصفهانیان3 | ||
| 1دانشجوی دکترا، دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران | ||
| 2استاد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه تهران | ||
| 3استادیار، دانشکده اقتصاد، دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| آنچه از ادبیات سیاستهای مالی، پولی قابل برداشت است؛ رفتارهای دو گانه این سیاستها بر پویایی بازار نیروی کار میباشد. به عبارتی پیامد مشخصی در صورت اجرای این سیاستها در بازار نیروی کار قابل تصور نیست. در نتیجه با استفاده از مدلهای پویا مبتنی بر بیزین (TVP-DMA و TVP-FAVAR)، سعی در تعیین نحوه اثرگذاری این سیاستها بر متغیر نرخ بیکاری در طی زمان خواهیم نمود. بازه زمانی دادههای فصلی بازه سالهای 1:1370- 4:1397 میباشد. براساس نتایج TVP-DMA، نرخ رشد مخارج عمرانی در 92 دوره (از کل 112 دوره) تأثیر معناداری بر بیکاری داشته و مهمترین عامل در ایجاد تغییرات این متغیر است. بر اساس نتایج TVP-DMA سیاست مالی (مخارج بخش عمرانی و جاری دولت، کل درآمدهای مالیاتی)؛ نسبت به سیاستهای پولی (تغییر پایه پولی و حجم نقدینگی و نرخ ارز)، اثرگذاری بیشتری بر نرخ بیکاری داشتهاند. نتایج TVP-FAVAR، بیانگر آن است که تمامی متغیرهای مؤثر بر بیکاری در بلندمدت موجب افزایش بیکاری شدهاند. به عبارتی سیاستهای اجرایی توانایی کاهش بیکاری را نداشتهاند، ناسازگاری زمانی در اجرای سیاستها و عدم توسعه در زیرساختهای بازار نیروی کار را، میتوان از دلایل عدم اثرگذاری این متغیرها دانست. ارتباط مثبت مابین نرخ بیکاری و رشد اقتصادی نیز بر اساس نتایج تحقیق گواهی بر پدیده رکود تورمی در کشور میباشد. طبقه بندی JEL: **C, B**, A** | ||
| کلیدواژهها | ||
| بیکاری؛ سیاست پولی؛ سیاست مالی؛ TVP-FAVAR | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,651 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,462 |
||