نقش روایت درمانی و خداباوری در آثار نامه نگارانه اریک امانوئل اشمیت | ||
| پژوهش ادبیات معاصر جهان | ||
| دوره 25، شماره 1، شهریور 1399، صفحه 61-76 اصل مقاله (190.74 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jor.2017.230588.1513 | ||
| نویسندگان | ||
| فائزه طاهری1؛ محبوبه فهیم کلام* 2 | ||
| 1دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فرانسه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران | ||
| چکیده | ||
| رهیافت های تازه روایت شناسی که عمدتاً با ساختارگرایی غرب مرتبط است، نشان میدهد که در کلیّت متن ادبی، اجزا به شکلی کنشگر با یکدیگر ارتباط دیالکتیکی برقرار میکنند که این امر دامنۀ پژوهش روایت را وسعت بخشیده و به دیگر رشته های علوم انسانی از جمله روانشناسی کشانده است. روایت درمانی یکی از مکاتب معاصر روانشناسی است که بخشی از نهضت گسترده علوم انسانی و اجتماعی مشهور به تغییر پارادایم را تشکیل می دهد. نگارندگان این مقاله تلاش می کنند با تکیه بر شالوده های نظری روایت و نقش آن در آثاری از اریک امانوئل اشمیت که در قالب رمان مراسله ای (نامه نگارانه) نگاشته شده اند به کارکرد نامه نگاری به شکل روایت درمانی بپردازند. رویکرد این پژوهش بررسی تظریه روایت درمانی و بررسی این فرضیه است که شخصیت های اصلی آثار اشمیت به مدد نامه نگاری در عمق مواجهه با خود، به خداباوری و در نهایت باور قلبی می رسند و از اضطراب، تنهایی و استیصال رهایی می یابند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| روایت پژوهی؛ روایت درمانی؛ اشمیت؛ قالب نامه نگارانه؛ خداباوری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,027 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 687 |
||