پهنهبندی رطوبت نسبی استان سیستان بلوچستان با استفاده از تصاویر سنجنده MODIS | ||
| تحقیقات آب و خاک ایران | ||
| دوره 51، شماره 10، دی 1399، صفحه 2681-2695 اصل مقاله (2.49 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijswr.2020.301701.668592 | ||
| نویسندگان | ||
| مسیح اله محمدی؛ بهروز سبحانی* | ||
| گروه آب و هواشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف این پژوهش ارائه روشی بر مبنای الگوریتمهای جهانی و تجربی جهت برآورد رطوبت نسبی در استان سیستان و بلوچستان است. بدین منظور از تصاویر ترا مودیس و از محصولات (MOD05, MOD07) مربوط به بازده زمانی 10 ساله (1 ژانویه 2009 تا 31 دسامبر 2018) در شرایط بدون ابر بهعنوان دادههای منتخب استفاده شد. برای اعتبار سنجی لایههای بهدستآمده (دمای نزدیک سطح زمین، فشار سطح زمین، آب قابل بارش TPW و رطوبت نسبی)، دادههای ایستگاه زمینی و رادیوساند مورداستفاده قرار گرفت. مقدار R2 و REMS لایههای ثبتشده از سنجنده و دادههای زمینی قابل قبول بودند و دادههای سنجده همخوانی مناسبی با اندازهگیریهای ایستگاههای زمینی داشتند. نتایج بهدستآمده حاکی از این هستند که عامل ارتفاع نقش تعیینکنندهای در فرا سنج دما دارد. حداقل مقدار آب قابل بارش، 6 میلیمتر در مناطق خاش، میر جاوه و سراوان در فصل سرد سال و حداکثر آن با 49 میلیمتر در مناطق ساحلی در فصل گرم سال ثبتشده است. میزان متوسط رطوبت نسبی در فصل سرد سال در کل استان در حالت تعادل قرار دارد ولی در فصل گرم سال از حالت تعادل خارج میشود که در سواحل دریای عمان بالای 60 درصد و در مرکز استان (خاش، میر جاوه و زاهدان) کمتر از 10 درصد است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پهنهبندی؛ رطوبت نسبی؛ سیستان و بلوچستان؛ الگوریتم تجربی؛ سنجنده MODIS | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 969 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 765 |
||