نقد نظریه تاریخ نگاری فریدون آدمیت دربارۀ نهضت مشروطه | ||
| پژوهش های ایران شناسی | ||
| دوره 10، شماره 1، شهریور 1399، صفحه 253-270 اصل مقاله (447.87 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jis.2020.289518.735 | ||
| نویسندگان | ||
| نورالدین نعمتی* 1؛ راحیل عسگری2؛ سیامک رفعیی3 | ||
| 1دانشیار گروه تاریخ دانشگاه تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ دانشگاه تهران، ایران | ||
| 3دانش آموخته کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مشروطیّت، یکی از مهمترین حوادث تاریخ ایران است. بستری برای ایجاد شکافی عظیم، میان مناسبات سیاسی و اجتماعی ایران؛ اگرچه این جنبش، پس از طی کردن فراز و نشیبهای بسیاری، از اهداف اولیه خود فاصله گرفت. به دلیل اهمّیّت بالای این برهه از تاریخ، نظر مورّخان و تحلیلگران بسیاری بهسمت جنبش مشروطه جلب شدهاست. در بین مهمترین تحلیلگران این دوره، فریدون آدمیت دارای جایگاه ویژهای است. در این مقاله ضمن بررسی نگاه انتقادی فریدون آدمیت به جنبش مشروطه، اندیشهها و دیدگاههای او را در آثارش نشان داده میشود. عوامل و دلایل شکلگیری جنبش مشروطه و مسیر حرکت را از دیدگاه او، مورد بررسی و تلیل قرار خواهد گرفت. همچنین در اظهارنظرهای وی دربارۀ وقایع مختلف به جستوجوی مشرب فکری و جهتگیریهای سیاسیاش نیزپرداخته میشود تا بتوان نقد وی دربارۀ جنبش مشروطه را بهتر ارائهداده و ابعاد آن تبیین شود. آثار آدمیت، معمولاً کمتر مورد نقد و بررسی قرار گرفتهاند و بیشتر، به جهت تحلیلهای جامع وی، تحسین و تشویق شدهاند. ضرورت ایجاب میکرد پژوهشی با محوریّت آثار آدمیت، به نقد اندیشۀ او و تاریخنگاری وی انجام شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فریدون آدمیت؛ نهضت مشروطه؛ اندیشۀ انتقادی؛ تاریخ معاصر؛ ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,929 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 993 |
||