پیشنهادهایی برای تعبیه ارزیابی سیاستها، قوانین و مقررات در فرایند تصمیمگیری | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| مقاله 15، دوره 6، شماره 1، 1399، صفحه 325-349 اصل مقاله (1.08 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2020.76996 | ||
| نویسندگان | ||
| راضیه امامی میبدی* 1؛ محمد آزادانی2 | ||
| 1دکتری سیاستگذاری عمومی دانشگاه تهران | ||
| 2کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| این مقاله با تأکید بر اهمیت ارزیابی توأمان سیاستهای پیشنهادی و اجرا شده برای تصمیمگیری بهتر، چگونگی تعبیه آن در فرایند تصویب قوانین و مقررات در ایران را نشان میدهد. مقاله از دو بخش اصلی تشکیل شده است. بخش اول، ضمن توضیح مفهوم ارزیابی تأثیرات بالقوه تنظیمگری، آن را به مثابه ابزاری برای تعبیه ارزیابی پیشینی و پسینی سیاستها در فرایند تنظیمگری و سیاستگذاری معرفی میکند. در بخش دوم، با مرور فرایندهای جاری تصویب قوانین و مقررات در هیئت دولت و مجلس شورای اسلامی، اصلاحات لازم در آییننامه داخلی هیئت دولت و قانون آییننامه داخلی مجلس شورای اسلامی به تفصیل بیان میشوند. محور اصلاحات مذکور، الزامی کردن پیوست ارزیابی تأثیرات به طرحها، لوایح و پیشنویس لوایح و تصویبنامهها، در نظر گرفتن نهادی برای بررسی شکلی رعایت تهیه آن و فصلالخطاب دانستن گزارش بررسی شکلی برای آغاز رسیدگی به پیشنهاد یا عودت آن به پیشنهاد دهنده است. فرایند پیشنهادی برای سایر مراجع تصمیمگیری نیز کاربرد دارد. این امر، نه تنها به افزایش کیفیت قوانین و مقررات میافزاید بلکه از طریق ایجاد شفافیت، از میزان سوء استفاده از قوانین و مقررات نیز میکاهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ارزیابی تأثیرات بالقوه تنظیمگری؛ ارزیابی سیاست؛ قانون آییننامه داخلی مجلس شورای اسلامی؛ آییننامه داخلی هیئت دولت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,592 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,545 |
||